Page 41 - mag129

της Κατερίνας Γεμελιάρη

bullets στις θεωρίες… να διαβάζω αυτά τα κακογραμμέ-

να βιβλία, το ξέρεις ότι είναι τα ίδια εδώ και είκοσι δύο

χρόνια; Το ξέρεις ότι διατηρούν τις ίδιες ασυνταξίες από

τότε;

Κουράστηκα αλήθεια να με κυνηγάει το

ρολόι, να ακούω αυτό το τικ τακ να συνοδεύει κάθε

γέλιο μου, να κινείται αργά τις στιγμές που βιώνω θλίψη

και απογοήτευση… κουράστηκα να είναι γεμάτα όλα τα

απογεύματα με μαθήματα, κουράστηκα τώρα σχεδόν δυο

χρόνια να παλεύω με το τέρας το εξετάσεων. Θέλω τόσο

πολύ να ξυπνήσω ένα πρωί που θα είμαι πάλι παιδί, δεν 41

θα με ρωτάνε όλοι «Πως πάει το διάβασμα;» , δεν θα

μου στέλνουν τα προτεινόμενα θέματα των μεγάλων φρο-

ντιστηρίων, θα με ρωτάνε μονάχα «Είσαι καλά;»

Κουράστηκα να βλέπω τη μαμά και τον

μπαμπά να δουλεύουν όλη μέρα για να μου προσφέ-

ρουν την ευκαιρία να περάσω στο Πανεπιστήμιο, βλέπω

την αγωνία τους σε κάθε βλέμμα ολόκληρο αυτό το χρό-

νο. Ξέρεις κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε μια βόλτα εδώ

γύρω στη γειτονιά, η μαμά μου κρατούσε το χέρι, ο μπα-

μπάς μου έπαιρνε παγωτό. Τώρα ο χρόνος αρκεί μονάχα

για να κάνουν την κλασική ερώτηση, αν είναι όλα καλά

με το διάβασμα.

Κουράστηκα να νιώθω άλογο σε μια ιπποδρο-