Page 28 - mag 127

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Διαφάνεια και λογοδοσία στην αρχαία Αθήνα

σμού. Μάλιστα για δύο δεκαετίες στοποίηση της εκμετάλλευσης ενός

μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πλεονάσματος που παράγεται από
πολέμου (με ηττημένους τους Αθη- εργατικό δυναμικό δούλων ή εντόπι-

ναίους) προφανώς η ελληνική κοινή ων εξαρτημένων. Αποδοτική ασφα-
γνώμη εξακολουθούσε να συνδέει λώς διαδικασία, αφού στη Μήλο η
τις αθηναϊκές κληρουχίες με άδεια γη 5000 περίπου ατόμων διανεμή-

τοπία και εκπατρισμένους πολίτες. θηκε σε 500 Αθηναίους κληρούχους.
Η μαζική εξορία των Ιστιαίων το 446 Και δεν είναι αυτά τα μόνα παρα-

π.Χ. και η γενοκτονία των Μηλίων το δείγματα που σαφώς μπορούν να
416/15 π.Χ. αποτελούν παραδείγ- καταχωρηθούν στις μελανές σελίδες
ματα μιας πολιτικής ερήμωσης των της αθηναϊκής δημοκρατίας.

τοπίων, πιθανώς με σκοπό τη μεγι-

Βιβλιογραφία
Gallego, J. A. (2024). Land for the Athenian Poor: The Politics of Redistribution Outside Attica During the
Fifth Century BCE. Pnyx, 3, 1-23.

Loukopoulou, L., & Parissaki, M.-G. (2004). Teos and Abdera: The Epigraphic Evidence. In: A. Moustaka et al.
28 (eds.), Klazomenai, Teos and Abdera: Metropoleis and Colony (pp. 305-310). Thessaloniki: 19th Ephorate of

Prehistoric and Classical Antiquities of Komotini.

Moreno, A. (2009). ‘The Attic Neighbour’: The Cleruchy in the Athenian Empire. In: Ma, J., Papazarkadas, N.,
& Parker, R. (eds.), Interpreting the Athenian Empire (pp. 211-221). London: Duckworth.
Petropoulos, Ε. Κ. (2015). Ancient Greek Colonisation and Modern Scholarship: Colonial Endeavours in the
Black Sea Region. In: P. Adam-Veleni & D. Tsangari (eds.), Greek Colonisation. New Data, Current Approaches
(pp. 93-112). Athens.

Ραμού-Χαψιάδη, Ά. (2007). Ψήφισμα για τους κληρούχους στη Σαλαμίνα (510-500 π.Χ.). Στο: Μ. Λαγο-
γιάννη-Γεωργακάρου, & Κ. Μπουραζέλης (επιμ.), Ἔδοξεν τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ. Η αθηναϊκή δημοκρατία
μιλάει με τις επιγραφές της (σσ. 20-22). Αθήνα: ΥΠΠΟ – Επιγραφικό Μουσείο.

Zelnick-Abramovitz, Ζ. (2004). Settlers and dispossessed in the Athenian Empire. Mnemosyne, 57(3), 325-
345.

Ο Μαυροειδής Μαυροειδόπουλος (1967) είναι αρχαιολόγος στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Έχει γράψει
μελέτες στο πλαίσιο των ερευνητικών του ενασχολήσεων, πριν ακόμα από τις οποίες είδε να εκδίδεται η ποιητική
συλλογή του με τίτλο Ένα Τραγούδι για Κάθε Θάνατο (Εκδόσεις Θέμα, 1990). Στην πεζογραφία αφοσιώθηκε όταν
άρχισε να την αντιλαμβάνεται ως κατάλληλο μέσο και για τη μεταφορά της ιστορίας στα μάτια του ενδιαφερόμενου
αναγνώστη μέσω της αφήγησης. Αρχή του αποτελεί το ότι η ιστορία δεν πρέπει να παραποιείται στο παραμικρό, ούτε
καν με τη δικαιολογία της μυθοπλασίας. Τον Δεκέμβριο 2023 εκδόθηκε το ιστορικό μυθιστόρημά του με αστυνομική
υπόθεση Η Αληθεστάτη Πρόφασις (Εκδόσεις Άνω Τελεία) και θέμα του την πρώτη δεκαετία του Πελοποννησιακού
Πολέμου