Page 70 - mag 132
P. 70

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ


              Ο καφές




































                          Ο Μανώλης άνοιγε το καφενείο στις έξι και μισή.


                       Πρώτα σήκωνε τα μεταλλικά ρολά, ύστερα σκούπιζε


   70                           το πεζοδρόμιο και στο τέλος έβαζε μπρος


                    τη μηχανή του καφέ. Ο ήχος της ήταν η μόνη καλημέρα.


                           Το μαγαζί χωρούσε έξι τραπεζάκια, έναν πάγκο


               κι ένα ψυγείο με αναψυκτικά. Στον τοίχο πάνω από το ταμείο


                            είχε κρεμάσει την φωτογραφία του πατέρα του.


                            Αυτήν που είχαν στο καφενείο του χωριού του.


                        Εκείνο όμως ήταν διαφορετικό. Οι άντρες κάθονταν


                           με τις ώρες, οι γυναίκες περνούσαν για να πουν


               δυο κουβέντες, τα νέα έφταναν πριν από τους ανθρώπους που


                                  τα έφερναν. Ο πατέρας του ήξερε ποιος


                                  είχε άρρωστο παιδί, ποιος χρωστούσε,


                                           ποιος δεν είχε να πληρώσει.


                           Άφηνε τα τεφτέρια ανοιχτά και δεν ανησυχούσε.
   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75