Page 72 - mag 132
P. 72

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
                           Ο καφές









               Ο κύριος Στέλιος σήκωσε τα μάτια.                     Το ίδιο απόγευμα, το καφενείο λει-

               Για μια στιγμή έμοιαζε έτοιμος να                     τούργησε κανονικά. Ένας πελάτης
               γελάσει. Ύστερα μάζεψε τα κέρματα,                    ζήτησε διπλό εσπρέσο. Μια κοπέ-

               πλήρωσε και φόρεσε το παλτό του.                      λα παραπονέθηκε πως το γάλα είχε

               Μετά από δύο μέρες δεν ήρθε.                          ακριβύνει παντού. Ένας άντρας τη-
               Ο Μανώλης κοίταξε το ρολόι. Επτά                      λεφώνησε στη δουλειά του και είπε

               και τέταρτο. Έφτιαξε τον καφέ του από                 πως θα αργούσε, ενώ στεκόταν ήδη

               συνήθεια και τον άφησε στο συνηθι-                    στην πόρτα.
               σμένο τραπέζι. Στις οκτώ, τον πέταξε                  Ο Μανώλης σκούπιζε το ίδιο τραπέζι

               στον νεροχύτη.                                        ξανά και ξανά. Το φλιτζάνι του κυρί-

               «Θα έχει δουλειές», είπε μόνος του.                   ου Στέλιου ήταν πλυμένο, γυρισμένο
                                                                     ανάποδα δίπλα στα υπόλοιπα.
               Την πέμπτη μέρα, το φλιτζάνι έμεινε                   Το βράδυ, όταν έκλεισε, ανέβηκε στο
               άπλυτο πάνω στον πάγκο. Κάθε φορά                     διαμέρισμά του. Έφαγε όρθιος, μπρο-

               που άνοιγε η πόρτα, ο Μανώλης σή-                     στά στον νεροχύτη, κι άνοιξε την τη-
   72          κωνε το κεφάλι. Μπήκαν δεκαεπτά                       λεόραση για να ακούει ανθρώπινες

               άνθρωποι. Κανείς δεν ήταν ο κύριος                    φωνές. Δεν άκουσε το κουδούνι του

               Στέλιος.                                              τηλεφώνου του. Δεν περίμενε να τον
               Το μεσημέρι, μια ένοικος της διπλα-                   αναζητήσει κανείς.

               νής πολυκατοικίας κατέβηκε στο πε-                    Την επομένη, πριν ανοίξει πήρε από

               ζοδρόμιο και φώναξε κάποιον να κα-                    το συρτάρι ένα παλιό τετράδιο του πα-
               λέσει την αστυνομία. Ένας άσχημος,                    τέρα του. Στις κιτρινισμένες σελίδες

               βαρύς αέρας είχε αρχίσει να κυκλο-                    υπήρχαν ονόματα, ποσά και μικρές
               φορεί στην είσοδο. Ο κύριος Στέλιος                   σημειώσεις: «Για τον γιο του Πανα-

               βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του.                    γή», «μέχρι να πληρωθεί η σύνταξη»,

               Οι αστυνομικοί ανέβηκαν. Βρήκαν                       «να περάσει η γυναίκα του Νίκου να
               τον Στέλιο νεκρό. Ένας γείτονας είπε                  πάρει ψωμί».

               πως είχε να τον δει μέρες. Μια γυναί-                 Ο Μανώλης άγγιξε τη φωτογραφία
               κα θυμήθηκε πως κάποτε τον συνα-                      στον τοίχο.

               ντούσε στο ασανσέρ.                                   Ύστερα άνοιξε.

               «Δεν είχε κανέναν;» ρώτησε ένας                       Στις επτά  και τέταρτο, το  χέρι  του

               αστυνομικός.                                          πήγε μόνο του στο δεύτερο φλιτζάνι.

               Οι άνθρωποι κοιτάχτηκαν. Κανείς                       Το έβγαλε από το ράφι, το γέμισε με
               δεν ήξερε.                                            καφέ και το ακούμπησε στο τραπεζά-
   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77