Page 83 - mag 132
P. 83
της Σωτηρίας Κοντούλη
τους ή ανθίζουν κάνοντας τη ψυχή τους οδηγό.
Αν ξεβάφαμε τα χρώματα των φυλακών της ανθρωπότητας και βγαίναμε από αυτό το αυτο-
καταστροφικό μας έργο φαντάζεστε τι ζωή θα κάναμε; Πόση αγάπη θα βιώναμε;
Πόσο καθαρή ματιά θα αποκτούσαμε; Χωρίς υπεκφυγές και χειριστικότητα.
Χωρίς ενδοιασμούς και μεσάζοντες. Καθαροί εαυτοί, αληθινές προθέσεις.
Αυθεντική εξέλιξη.
Αν σκεφτώ σαν μάνα και κοιτάξω τα παιδιά μου, θα ένιωθα ντροπή αν είχαν πάρει ένα δρό-
μο αποκομμένο από τον λόγο ύπαρξής τους. Έχει μια ξεκάθαρη αίσθηση η ενέργεια που
συνδέει και δεν αποσυνδέει.
Κάθε μάνα είναι ένας μικρός Θεός. Χαρίζει τη ζωή μέσα από την χάρι Του. Είναι απίστευτο
πόσο αυτό το ξεχνάμε και το αγνοούμε σαν παιδιά Του.
Ερχόμαστε αθώοι και γεμάτοι φως ιερό και μένουμε στις σκοτεινές μας ώρες σαν να φοβό-
μαστε το ίδιο μας το φως. Σαν να πρέπει αυτή η μετάβαση να περάσει από έγκριση των θνη-
τών και των γήινων συνθηκών ώστε να μη περνάει το θαύμα της ζωής για κάτι σπουδαίο.
Αποδίδουμε στην αποδόμηση της κοινωνίας των ανθρώπων την έννοια της κανονικότητας 83
και αρχίζει η "κατασκευή" των προδιαγραφών σιγά σιγά μέχρι να επέλθει η λήθη.
Αν δεν νιώθεις και δε βιώνεις τα δεσμά ως δεσμά δεν είσαι φυλακισμένος αλλά συνεργός
και όσο νιώθεις συνεργός προσπαθείς όσο μπορείς να αποκοπείς από το ενεργό κομμάτι
του εαυτού σου, την συνείδηση.
Εκεί σε αυτό το σημείο έρχονται οι αντάρτες της ζωής που λέγαμε και γίνονται εχθροί.
Εχθροί των φόβων και ανασφαλειών που ακόμα κρατάνε χαρακτήρα.
Ο στόχος που οφείλουν να στοχεύουν όσοι απειλούνται.
Απειλή που ενεργοποιεί το αίσθημα προστασίας της θέσης και στάση ζωής.
Ίσως τότε να καταλάβουμε ότι όλα συμβαίνουν για να αποφύγουμε την αλήθεια μας. Ό,τι
χρεώνει τις ενοχές μας και αλλοιώνει το καθημερινό μας καθρέπτισμα το "σπάμε".
Εκεί βλέπουμε τα μίση και τις έχθρες να γιγαντώνονται προς αποφυγή αποκάλυψης.
Και όλοι στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου σε ένα μπέρδεμα ψυχοβιολογικής απαξίω-
σης που απεχθάνονται ο καθένας την αλήθεια του.
Και θες και συνεργασία σε αυτή την έχθρα. Θες να πάρεις περισσότερο θάρρος ότι δε κάνεις
τίποτα μεμπτό και απλά είσαι συμμορφωμένος στο σύγχρονο τρόπο ζωής. Πως είσαι απλά
έξυπνος και αποτελείς παράδειγμα ωριμότητας και προσαρμοστικότητας και δεν αντιδράς

