Page 81 - mag 132
P. 81
της Σωτηρίας Κοντούλη
Αν δεν χαιρόμαστε την εμπιστοσύνη στην αυθεντικότητα μιας συζήτησης;
Θέλεις εσύ τελικά να βρεις το νόημα της ζωής σου ή θέλεις περισσότερο να είσαι "εντός
Αγαπητοί μου ορίων" όπως τα διαμορφώνει το κατεστημένο της κανονικότητας;
Μήπως νιώθεις πολύ μόνος όταν πας παρακάτω και εκεί ακριβώς κρύβεται η όλη υπεκφυ-
αλήτες και αλήτισσες γή και η παραμονή στις ψευδαισθήσεις;
Γέλα λοιπόν φίλε μου.
Γέλα με την άγνοια και τους φόβους που χρεώθηκε η ζωή και μείναμε στην κριτική χωρίς
κρίση. Οι πιο μακρινές αποστάσεις δεν είναι αυτές που έχουν χιλιόμετρα ανάμεσα αλλά αυ-
τές που έχουν γκρεμίσει τις γέφυρες για να αποτραπεί το ταξίδι.
Και χρειάζεται μια μάχη και μια ταμπέλα για να πάμε "το ταξίδι που λέγαμε" της Αλκυόνης,
έναν "αλήτη" για να εμπνευστούμε ή μια "αλήτισσα" να θαυμάσουμε για το τσαγανό της και
έναν τρελό για να μας εξηγήσει με τις ακρότητές του πως, το να είσαι ο Καλιγούλας του
Καμύ, είναι αυτοκτονία και πως αν δεν βρεις τη θεραπεία, θα γίνεις η παράπλευρη απώλεια
της μάχης, κρατώντας τη ταμπέλα του τρελού.
Κάποια λόγια καρδιάς τα ερημώνουν λέγοντάς τα "γραφικά", την αγάπη για την απλοϊκή ζωή 81
την βαπτίζουν "πολυτέλεια", την αυθεντική ευγένεια και τους τρόπους "έλλειμμα αυτοπε-
ποίθησης" και την καλοσύνη "χαζομάρα"...
Πώς είναι η παιδεία βρε παίδες;
Πώς μοιάζει η ομορφιά της ψυχής στη σύγχρονη κοινωνία και γιατί;
Κάποτε έβλεπα και εγώ κάποιους που έμοιαζαν στα δικά μου μάτια για..."αλήτες" και έλεγα
τι ψυχολογικά να κουβαλάνε άραγε; Πόσο έχει αλλοιωθεί η αντίληψή τους για την ζωή που
καταστρέφουν την εξέλιξή τους... Τώρα αναρωτιέμαι πόσο αφελής ήμουνα.
Πόσο στεγανοποιημένη και ασφαλής στο μικρόκοσμό μου!
Για να μη παρεξηγηθώ, αν και νομίζω πως είμαι κατανοητή, οι αλήτες στους οποίους ανα-
φέρομαι δεν είναι από αυτούς που επιλέγουν το κακό του άλλου αλλά αυτοί που απέχουν
από στενά πλαίσια και δεν αρέσκονται στο σύστημα. Αυτοί που δε χωράνε σε καλούπια και
δε συνεργάζονται με αυτούς που τα φτιάχνουν. Αυτοί που αντέχουν να έχουν άποψη και
υποστηρίζουν την αλήθεια τους. Αυτοί είναι που θα περιθωριοποιήσουν τον εαυτό τους αν
δε βρουν το λόγο να μείνουν.
Συνήθως είναι αυτοί που θα σταθούν βράχος σε αυτούς που θα ξεχωρίσουν. Θα σταθούν
υπερασπιστές των αξιών τους και όχι των ανθρώπινων ανασφαλειών τους. Δε θα γίνουν
κλακαδόροι κανενός και δεν θα συμμετέχουν αν δε χωράει το χειροκρότημά τους ως άποψη
αλλά αναγκαστικά ως υποχρέωση. Θα γίνουν ακλόνητοι όταν είναι ανάγκη αλλά θα ακούνε

