Page 80 - mag 132
P. 80

ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟΥ















               Αγαπητοί μου





               αλήτες και αλήτισσες






















               Ξύπνησα σήμερα με μια αδιόρατη ηρεμία. Μέσα μου βαθιά νοσταλγία για αυτές τις κρύες
   80          μέρες του χειμώνα που κάθεσαι σπίτι και διαβάζεις ανάλογα το τι θέλεις να επεξεργαστείς


               ή και το αντίθετο.

               Θυμήθηκα έναν δικό μου που εναντιωνόταν σε ότι τον έφερνε σε αμηχανία και έκανα το συ-

               νειρμό με τις ταμπέλες που παίρνουν οι άνθρωποι που διαφέρουν σε κάτι. Αυτοί οι "αλήτες"
               που δεν ταιριάζουν στις αισθητικές συνήθειες της καθωσπρέπει κουλτούρας και αποκλείο-

               νται από την αστυνομία της κανονικότητας.

               Αν δεν ταιριάζεις και δεν ομογενοποιείσαι με κάποιο τρόπο, δεν κολλάς με τα συνήθη, βγαί-
               νεις εκτός οικειοθελώς ή όχι. Αντιδρά το είναι σου ή εγκληματίζεσαι κατά καιρούς μέχρι να

               κλειδώσεις περισσότερο ή λιγότερο σε κάποια επιλογή... ανάλογα τις αντιστάσεις ή τις απο-

               δοχές σου. Όσο πιο πολύ σε βρίσκεις "εντός" τόσο πιο πολύ σε χάνεις. Σε χάνεις συνήθως

               οικειοθελώς...

               Σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι να αγαπηθεί ο καθένας μας από τον εαυτό του και πόσο
               μόνο μπορεί να τον κάνει να νιώσει αυτό στη συνέχεια. Πόσο δύσκολο να ορίσει τον εαυτό

               σε ένα διαρκή αγώνα αντίστασης και παράλληλα ερευνητικής διαδρομής.

               Ποιος εμπνέεται  με μια συνήθη διαδρομή;

               Ποιος γοητεύεται από υπεκφυγές; Ποιος γεμίζει από σιωπές;

               Κάνουμε καλή παρέα αν μιλάμε σαν φρόνιμοι αρνητές της εξερεύνησης;
               Αν συμβιβαζόμαστε με όλους και όλα;
   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85