Page 45 - mag_130
P. 45

του Ειρηναίου Μαράκη


                                                              https://kivdilh-antioxeia.blogspot.com/2026/04/blog-post_27.html


               Στις 6.30 το ξημέρωμα                                  «θα κάνω εξετάσεις σήμερα»

               σβήνουν τα φώτα της πόλης                              «ο καιρός πρόκειται να χαλάσει»

               οι άνθρωποι ξυπνούν                                    «έρχεται ο Αντίχριστος»


               ανοιχτά τους περιμένουν                                «η κυβέρνηση

               τα εικοσιτετράωρα καταστήματα                          δεν θέλει το καλό μας»

               για τον πρώτο καφέ                                     κι εγώ αναρωτιέμαι

               για το πρώτο τσιγάρο                                   που βρίσκουν το κουράγιο

               στο δρόμο βαδίζουν                                     για μια τέτοια διαδικασία.

               ανόρεχτοι, εξαντλημένοι

               οι εργάτες της οικοδομής                               Σκέφτομαι, τι σου είναι το μυαλό,

               οι λιγοστοί ξενύχτηδες
                                                                      πως αν ζούμε σε εποχή τεράτων
               κι εγώ, στη στάση του λεωφορείου
                                                                      τότε η φλυαρία
               με το ρολόι χειρός                                     η ατέρμονη συζήτηση
               να μου κρατάει τον χρόνο
                                                                      χωρίς όραμα και σκοπό                                     45
               από την απουσία σου.
                                                                      είναι το μεγαλύτερο.



               Σκέφτομαι, τι σου είναι το μυαλό,
                                                                      Στις 6.30 το ξημέρωμα
               πως αλλιώς μυρίζει το πρωί
                                                                      σβήνουν τα φώτα της πόλης
               σε σχέση με το βράδυ,

               η υγρασία                                              οι άνθρωποι ξυπνούν

               η βενζίνη                                              αφήνουν το ζεστό τους κρεβάτι

               ξυπνάνε τις αισθήσεις.                                 το παγωμένο χαρτόκουτο

                                                                      τη μοναξιά τους


               Στις 6.30 το ξημέρωμα                                  και στο δρόμο βγαίνουν

               κλείνει η νύχτα τα ρολά                                είτε για να πεθάνουν

               και τα πουλάκια πιάνουν το τραγούδι,                   είτε για να αγωνιστούν.

               αργά σηκώνεται ο ήλιος                                 Κάπου εκεί,

               ξεκινούν οι πρώτες συζητήσεις                          ο ποιητής διχάζεται

               στο λεωφορείο                                          μέχρι να επιλέξει και αυτός

               «καλημέρα»                                             τον δρόμο της εξέγερσης.
   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50