Page 28 - mag129
P. 28

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
                                              «Τι με νοιάζει εμένα»;


                                    Μια ανεπίτρεπτη ερώτηση εκ μέρους του Αθηναίου πολίτη
               εντύπωση  ότι  στοχοποιούσαν  συ-                     λαν και υπήρχε μάλιστα και κάποια

               μπεριφορές  που  επηρέαζαν  αρνη-                     ανοχή  απέναντι  σε  εκείνους  που
               τικά μεμονωμένα άτομα, στην ου-                       μεταχειρίζονταν με όχι καλό τρόπο

               σία έθεταν σε κίνδυνο το κοινωνικό                    ακόμα και δούλους τρίτων. Οι ρή-
               σύνολο. Εναντίον εκείνων που δεν                      τορες επιχείρησαν όμως να δείξουν
               αποφάσιζαν  να  εργαστούν  μπο-                       ότι η ὕβρις ως έκφραση αλαζονεί-

               ρούσε να κατατεθεί γραφὴ ἀργίας,                      ας ήταν απαραίτητο να εξαλειφθεί
               διότι δεν παρείχαν στην οικογένειά                    από όλες τις κοινωνικές σχέσεις. Η

               τους τα απαραίτητα για τη συντή-                      συζήτηση του Canevaro είναι εκτε-
               ρησή  της.  Οι  δε  αρμόδιοι  να  δια-                νής,  μπορεί  όμως  να  συνοψισθεί
               γράφουν οφειλέτες στην πόλη από                       ως συμπέρασμά του το ότι η ὕβρις

               τους  σχετικούς  καταλόγους,  παρά                    εννοιολογήθηκε ως υπερβολική αυ-
               το ότι είχαν καταβάλει τους φόρους                    τοεπιβεβαίωση του δρώντος, υπε-

               τους,  μπορούσαν  να  υποστούν                        ρεκτίμηση  των  αξιώσεών  του  για
               γραφὴν βουλεύσεως. Δεν είναι εδώ                      απόδοση τιμής, η οποία τον οδήγη-

               το κατάλληλο σημείο να συζητηθεί                      σε να οικειοποιηθεί προνόμια που
               η σκληρότητα του μέτρου, όμως ας                      η  κοινότητα  δεν  είχε  αναγνωρίσει
               αναφερθεί ότι υπήρχε και η γραφὴ                      σε αυτόν και δεν ήταν πρόθυμη να

   28          παρανοίας,  που  στρεφόταν  ενα-                      αναγνωρίσει.  Μια  τέτοια  υπερε-
               ντίον  όσων  δεν  ήταν  σε  θέση  να                  κτίμηση  παρουσιάζει  την  τάση  να

               αντεπεξέλθουν  στις  ευθύνες  τους                    συγκρούεται  με  τις  αξιώσεις  των
               εξαιτίας  μειωμένων  διανοητικών                      άλλων,  επομένως  συνεπάγεται

               ικανοτήτων.  Ακόμα  και  ο  αρχηγός                   ασέβεια απέναντί τους. Αυτό ίσχυε
               του  οίκου,  ήτοι  της  οικογενειακής                 ακόμα και αν το θιγόμενο πρόσωπο
               κατοικίας,  θεωρείτο  αναγκαίο  να                    δεν ήταν σε θέση να έχει αναγνωρι-

               διωχθεί σε μια τέτοια περίσταση.                      σμένες από τους Αθηναίους πραγ-
                      Είναι πολύ ενδιαφέρων ο τρό-                   ματικές αξιώσεις (όπως συνέβαινε

               πος  με  τον  οποίο  ορισμένες  κα-                   με τους δούλους) για να θεωρηθεί
               ταχρηστικές  συμπεριφορές  θεω-                       η σχετική πράξη υβριστική. Το μόνο
               ρούνταν βλαπτικές για το δημόσιο                      που  απαιτείτο  ήταν  η  πράξη  να

               συμφέρον,  όπως  αυτή  της  αλαζο-                    προκύπτει  από  υπερεκτίμηση  της
               νικής αντιμετώπισης ενός δούλου,                      κοινωνικής  θέσης  και  των  προνο-
               που επέσυρε την γραφὴν ὕβρεως.                        μίων κάποιου, σε αντίθεση με την

               Σχολιάζει το αντικείμενο ο Canevaro                   αξιολόγηση  της  κοινότητας  και  τα
               (2018), που επισημαίνει ότι ο λόγος                   κοινοτικά πρότυπα. Ο αλαζόνας τι-

               δεν ήταν ιδιαίτερα κατανοητός ούτε                    μωρείτο λόγω της αξιολόγησης της
               στον πολίτη του 4ου αι. π.Χ., αφού                    συμπεριφοράς του ως ακατάλληλης

               οι  Αθηναίοι  μπορούσαν  να  φέρο-                    και ατιμωτικής για το κοινωνικό σύ-
               νται στους δούλους τους όπως ήθε-                     νολο από τους Αθηναίους δικαστές.
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33