Page 66 - mag128
P. 66

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ











               γεννήθηκε. Συνέχισε.                                  Ψάχνει τις λέξεις. Εκείνες πριν σκλη-

               Έμαθε να  λειτουργεί. Να δουλεύει.                    ρύνουν.
               Να απαντά σε ερωτήσεις χωρίς πε-                      -Θυμάσαι τι έλεγες;

               ριττές λεπτομέρειες.                                  Καμία απάντηση.
               - Είσαι καλά;                                         - Θυμάσαι πώς με κοιτούσες;

               - Ναι.                                                Η μνήμη δεν επιστρέφει καθαρή.
               Η λέξη έβγαινε εύκολα. Δεν σήμαινε                    Φέρνει μόνο αποσπάσματα. Ένα χα-

               πολλά.                                                μόγελο. Ένα χέρι στον αυχένα. Μια
               Το βράδυ μόνη. Το σώμα χαλάρωνε.                      φράση μισή.

               Η ρωγμή άνοιγε. Εκεί άρχισε να εμ-                    Οι λέξεις όμως άλλαξαν μορφή. Από
               φανίζεται η σταγόνα.                                  χάδι σε γδάρσιμο. Από υπόσχεση σε

               Στην αρχή μια εικόνα. Μετά μια αί-                    κενό.
               σθηση. Ένα υγρό περίβλημα γύρω

               της. Μια προστασία λεπτή, επίμονη.                    Ποια είμαι.
               Ζει εκεί από τότε.                                    Η ερώτηση εγκαταστάθηκε χωρίς
   66          Στην αγκαλιά μιας σταγόνας, που δεν                   απαίτηση απάντησης.

               είναι καταφύγιο, ούτε φυλακή...                       Κοιτάζει το είδωλό της στο τζάμι. Δια-

               Είναι ένας ενδιάμεσος χώρος. Ανά-                     σπασμένο από τη σταγόνα.
               μεσα, ότι υπήρξε και σε αυτό, που δεν                 Δεν είμαι ότι βλέπεις.

               διαμορφώθηκε ακόμη.                                   Η πρόταση αιωρείται.
                                                                     - Τι είμαι;

               Η σταγόνα στο τζάμι μαζεύει άλλες μι-                 - Ροή.
               κρότερες. Μεγαλώνει. Αλλάζει σχή-                     Η λέξη δεν εξηγεί. Ξυπνάει ερωτήμα-

               μα.                                                   τα,
               Ακουμπά το μέτωπο στο γυαλί. Δρο-                     Θυμάται το νησί.

               σιά.                                                  Φως  δυνατό.  Αλάτι  στο  δέρμα.  Δύο
               Πονάω, ψιθυρίζει.                                     σώματα σε κοινό ρυθμό. Βεβαιότητα

               Η απάντηση έρχεται χωρίς ήχο.                         χωρίς έλεγχο.
               Το ξέρω.                                              Έπειτα, ρήξη.

               Δεν τρομάζει. Έχει συνηθίσει αυτή τη                  Η σταγόνα στο τζάμι κατεβαίνει πιο
               φωνή.                                                 γρήγορα τώρα. Πλησιάζει το τέλος της

               Κλείνει τα μάτια. Η ανάσα βαθαίνει.                   διαδρομής.
               Ψάχνει ακόμη. Όχι τόσο εκείνον. Τον                   - Θα πάω ποτέ εκεί;

               έχασε ως πρόσωπο. Κρατά μια αγα-                      Σηκώνεται. Απομακρύνεται από το
               πημένη ανάμνηση.                                      τζάμι. Η αντανάκλαση αλλάζει.
   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71