Page 44 - mag128
P. 44

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

                            Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ

                ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ





               στικά  της  επιλογής,  της  επιμονής                  ενίσχυση που μοιάζει περισσότερο
               και ενός σχεδιασμού που οφείλει                       με  ελεημοσύνη  παρά  με  δικαίω-

               να  μας  προβληματίσει.  Όταν  κά-                    μα, οικογένειες να στενάζουν κάτω
               ποιος παίρνει ένα όπλο, όταν επι-                     από  το  βάρος  της  αβεβαιότητας,

               λέγει -με βάση τη δική του αντίλη-                    εργαζόμενους  να  παλεύουν  κα-

               ψη- συγκεκριμένο χώρο, στόχο και                      θημερινά με την ανασφάλεια, και
               χρόνο, όταν επιμένει στη βία ακό-                     ηλικιωμένους  ή  άτομα  με  αναπη-

               μη και μετά την πρώτη πράξη, τότε                     ρία να αισθάνονται εγκαταλελειμ-
               δεν  εκφράζει  απλώς  κάποια  μορ-                    μένοι  από  ένα  κράτος  που  συχνά

               φή  αγανάκτησης,  αλλά  υλοποιεί                      αδυνατεί  να  ανταποκριθεί  στις
               ένα σχέδιο που στρέφεται εναντί-                      υποχρεώσεις του.

               ον απλών ανθρώπων. Σε αυτή την                        Είναι  μια  πραγματικότητα  που

               περίπτωση έχουμε μια πράξη που                        δεν  χρειάζεται  θεωρητική  επιβε-
               ακυρώνει την ίδια την ιδέα της κοι-                   βαίωση.  Καταγράφεται  ήδη  στην

               νωνικής συνοχής και της αλληλεγ-                      καθημερινή  εμπειρία,  ως  σταθε-
   44
               γύης, αφού το συγκεκριμένο είδος                      ρή υπενθύμιση των ορίων και των

               βίας  δεν  είναι  γλώσσα  διαλόγου,                   ανισοτήτων  που  διαπερνούν  την
               ούτε  απελπισμένο  αίτημα  για  δι-                   κοινωνική ζωή.

               καιοσύνη,  ούτε  -βεβαίως-  μορφή

               πολιτικής  πάλης.  Αντίθετα,  συνι-                   Στις  δημόσιες  -αλλά  και  στις  ιδι-
               στά άρνηση της πολιτικής και κα-                      ωτικές-  υπηρεσίες,  τα  τελευταία

               τάρρευση του διαλόγου: τη στιγ-                       χρόνια, ιδίως μετά την πανδημία,
               μή όπου ο άνθρωπος αποφασίζει                         παρατηρείται  μια  σταδιακή  αλλά

               ότι η προσωπική του οργή, ή ακό-                      σταθερή επιδείνωση της ουσιαστι-
               μη και το συμφέρον του, αξίζει πε-                    κής πρόσβασης και εξυπηρέτησης

               ρισσότερο από τη ζωή του άλλου.                       των πολιτών. Δεν πρόκειται απλώς

                                                                     για ταλαιπωρία ή καθυστερήσεις,
               Η πολιτική και ταξική αδικία είναι                    αλλά για μια βαθύτερη μετατόπιση

               πραγματική και βαθιά. Δεν την αρ-                     στον τρόπο με τον οποίο το κράτος

               νείται κανείς που ζει σε αυτή την                     και οι θεσμοί αντιλαμβάνονται τη
               κοινωνία:  έχει  δει  συντάξεις,  μι-                 σχέση τους με τον πολίτη. Η ψηφιο-

               σθούς και επιδόματα να καθυστε-                       ποίηση, που παρουσιάστηκε ως εκ-
               ρούν ή να περικόπτονται, ανθρώ-                       συγχρονισμός και πράγματι προσέ-

               πους  να  περιμένουν  μια  πενιχρή                    φερε διευκολύνσεις σε διαδικασίες
   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49