Page 47 - mag128
P. 47
του Ειρηναίου Μαράκη
https://aristeros-sxoliasmos.blogspot.com/2026/04/
τικής σκοπιμότητας αλλά το θεμέ- γιατί η πραγματικότητα είναι ότι το
λιο πάνω στο οποίο στέκεται κάθε πρόβλημα έχει ρίζες βαθύτερες και
δημοκρατική κοινωνία - είτε η πα- παλαιότερες. Οι προηγούμενες κυ-
ρακμάζουσα αστική είτε η μελλο- βερνήσεις, ανεξαρτήτως κομματικής
ντική σοσιαλιστική- και, αν χαθεί ταυτότητας, άφησαν πίσω τους ένα
αυτό το θεμέλιο, τότε όλα τα υπό- κράτος συχνά αποσπασματικό, με ελ-
λοιπα -δικαιώματα, ελευθερίες και λείψεις σε προσωπικό, με υποδομές
κοινωνικές κατακτήσεις- καταρ- γερασμένες και με κοινωνικές πολιτι-
ρέουν και χάνουν το πραγματικό κές που αντιμετωπίστηκαν περισσό-
τερο ως δημοσιονομικό βάρος παρά
τους περιεχόμενο, όσο ισχυρά κι ως θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής.
αν διακηρύσσονται. Και αυτή εί- Η λογική της διαρκούς λιτότητας, οι
ναι ίσως η πιο δύσκολη αλλά και περικοπές σε υπηρεσίες πρόνοιας, η
η πιο αναγκαία αλήθεια: η κοινω- μεταφορά ευθυνών χωρίς επαρκείς
νική πρόοδος δεν μετριέται από πόρους και η χρόνια αδυναμία σχε-
το πόσο δυνατά φωνάζουμε για διασμού ενός σταθερού, αξιόπιστου
τη δικαιοσύνη αλλά από το πόσο συστήματος κοινωνικής προστασίας 47
σταθερά υπερασπιζόμαστε τη έχουν διαμορφώσει ένα περιβάλ-
ζωή, μια υπεράσπιση που πρέπει λον όπου πολλοί άνθρωποι, ιδίως
να ισχύει χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς ηλικιωμένοι, αισθάνονται εγκατα-
αστερίσκους και χωρίς εκπτώσεις. λελειμμένοι και αόρατοι.
Πολιτικές ευθύνες Η πολιτική ευθύνη, λοιπόν, είναι
συλλογική και διαχρονική: δεν αφο-
Χωρίς να αναιρείται ούτε στο ελάχι- ρά μόνο το ποιος κυβερνά σήμερα,
στο η ατομική ευθύνη για μια πρά- αλλά το πώς οικοδομήθηκε επί δεκα-
ξη βίας, είναι αναγκαίο να ειπωθεί ετίες ένα κράτος που αρνείται, από
με ειλικρίνεια ότι τέτοια γεγονότα θέση και άποψη, να σταθεί δίπλα
δεν γεννιούνται σε κοινωνικό κενό στον πολίτη την κρίσιμη στιγμή. Και
αλλά μέσα σε ένα περιβάλλον συσ- αν υπάρχει ένα πραγματικά προο-
σωρευμένης ανασφάλειας, διοικητι- δευτικό συμπέρασμα από αυτή την
κής αδράνειας και πολιτικών επιλο- τραγωδία, αυτό είναι ότι η κοινωνική
γών που διαχρονικά υποβάθμισαν ασφάλεια δεν μπορεί να αντιμετωπί-
την κοινωνική προστασία. Ταυτό- ζεται ως τεχνικό ζήτημα διαχείρισης,
χρονα, θα ήταν ανιστόρητο και άδι- αλλά ως ζήτημα δημοκρατίας, αξιο-
κο να αποδοθούν όλες οι ευθύνες πρέπειας και ουσιαστικής φροντίδας
μόνο στη σημερινή διακυβέρνηση, για τον άνθρωπο.
