Page 46 - mag 125
P. 46
ΘΑ ΕΠΙΖΗΣΩ
micro STORIES
να γευτούν τη σάρκα του; Δεν ήξε- σε. Κατάφερε με πολύ κόπο να
ρε, κι αυτό τον προβλημάτιζε πε- ανασηκωθεί και να τραβήξει δίπλα
ρισσότερο. Για την ακρίβεια, ήταν του, ως το ύψος της μέσης, τον εκ-
τρομοκρατημένος. Μια καινούρ- δρομικό σάκο του, που θα του χρει-
για, φρέσκια αλλά κάπως ξινή μυ- αζόταν για τη συνέχεια. Άλλαξε τη
ρωδιά τον χτύπησε στη μύτη. Είχε ματωμένη φανέλα του. Καθάρισε
κατουρηθεί πάνω του. Χαμογέλα- την πληγή, που δεν φαινόταν τόσο
σε υστερικά. Ο πόνος επανήλθε σοβαρή όπως υπολόγιζε, με λίγο
στο στήθος. Ούρλιαξε. Τα σκυλιά μπράντι. «Αν και το ουίσκι θα έκα-
γάβγισαν σαν απάντηση. νε καλύτερη δουλειά», μονόλογη-
Φοβόταν. Αλλά σκεφτόταν σε. Τυλίχτηκε με μια κουβέρτα επι-
παράλληλα. Αλήθεια, τι σου εί- βίωσης. Η νύχτα ήταν υγρή, βαριά
ναι το μυαλό… Και πόσο γελοίος και ο άνεμος φυσούσε αδιάκοπα.
ένιωθε έτσι πεσμένος στο έδαφος, Τα σκυλιά είχαν φύγει ή κουράστη-
τραυματισμένος και με το σκατό καν να τον περιμένουν να πεθάνει.
46
στην κάλτσα. Τι ωραίο θέμα θα Αλλά αυτός δεν είχε σκοπό να τους
ήταν για να γίνει δημοφιλές βίντεο κάνει τη χάρη.
στο YouTube, με πολλά «μου αρέ- Πριν επιστρέψει σ’ έναν ύπνο
σει» και χιλιάδες σχόλια από κάτω, δύσκολο και ανήσυχο, άναψε το
με άλλα τόσα share στο Facebook, τσιγαριλίκι του, βρέθηκε κι ένα
πρωτοσέλιδο στην Espresso, παίρ- σπίρτο τσακισμένο στο σακίδιο,
νοντας τα πρωτεία από τις ανόητες σαν ελεημοσύνη στην ταλαιπωρία
ζωές των διασήμων. Και... σταμά- του, και το κάπνισε αργά, με στα-
τησε τις ανόητες σκέψεις. Τα σκυ- θερό χέρι, αφήνοντας τον πόνο να
λιά πλησίαζαν επικίνδυνα. Δεν είχε καίει στο στήθος του. Κοίταξε τα
πια «μισή μέρα μπροστά του». Τα αστέρια. Ήξερε πως δεν θα άντε-
αλυχτίσματά τους φανέρωναν πως χε πολλά ακόμα, αλλά το «I Will
ήταν περισσότερα απ’ όσα νόμιζε. Survive», έστω και μισό, του είχε
Πανικοβλήθηκε. Έκανε να σηκω- υπενθυμίσει κάτι πιο σημαντικό
θεί. Δεν άντεξε τους πόνους. Έπεσε απ’ τη μουσική. Ίσως ήταν η ανά-
ξανά. Και λίγο το τραύμα του, λίγο μνηση του χορού. Ίσως και το ότι,
το χαμηλό του ζάχαρο, έπεσε σε εδώ που τα λέμε, είχε ακόμα πράγ-
βαθύ λήθαργο. Είχε λιποθυμήσει. ματα να πει. Κι ας μην είχε κοινό.
Ήταν μεσάνυχτα όταν ξύπνη- «Θα επιζήσω, ρε πούστη μου», ψι-
