Page 45 - mag 125
P. 45

του Ειρηναίου Μαράκη


                                                                                   https://kivdilh-antioxeia.blogspot.com/












                                      Α’                             έσβησε σαν να την στραγγάλισαν.


                      Έβαλε την κασέτα στο παλιό                     Ξαφνιάστηκε.  Δάκρυσε  για  την
               κασετόφωνο,  κι  ήταν  θαύμα  που                     απώλεια  του  ρυθμού,  έχασε  το
               βρήκε κάτι τέτοιο, ένα ραδιόφωνο                      βήμα του, γλίστρησε κι έπεσε βα-

               και μια κασέτα μέσα σ’ έναν κόσμο                     ρύς  στο  έδαφος.  Ακούστηκε  ένας

               που είχε τσακίσει ο πόλεμος κι ο                      γδούπος κι ένα κρακ, σαν να είχαν
               λιμός. Χωρίς τεχνολογία αλλά και                      πετάξει ένα αμόνι δέκα κιλών στο

               χωρίς ελπίδα. Και δεν ήξερε ποιο                      χώμα.  Είχε  πέσει  πάνω  στη  συ-
               από  τα  δύο  ήταν  πιο  σημαντικό.                   σκευή. Αλλά στην πραγματικότητα,

               Ούτε  σπίρτο  να  ανάψει  το  τσιγα-                  είχε σπάσει κάποιο πλευρό.
               ριλίκι του δεν είχε. Ο ρυθμός τον                            Έβρισε  το  Θεό  για  την  τύχη

               παρέσυρε  ολοκληρωτικά  ενώ  η                        του, εξάλλου δεν πίστευε στο Θεό,
               Gloria  Gaynor  τραγουδούσε  το  «I                   άρα  έβριζε  ελεύθερα  όποιον  κι                          45

               Will Survive».                                        ό,τι ήθελε. Προσπάθησε να σηκω-

                      Έκανε μια στροφή γύρω από                      θεί.  Μια  σουβλιά  διαπέρασε  τη

               τον εαυτό του και κούνησε ρυθμι-                      μία  άκρη  του  στήθους  μέχρι  την
               κά τη μέση του, όπως παλιά, που                       άλλη  κι  έπεσε  ξανά  κάτω.  Έμεινε

               τα ολοκαίνουργια ρούχα του στρα-                      στη  σκονισμένη  γη.  Αναγκαστικά.
 ΘΑ ΕΠΙΖΗΣΩ
               φτάλιζαν κάτω απ’ τις ντισκόμπα-                      Αλλιώς,  οποιαδήποτε  κίνηση  θα

               λες. Γύρω του τα κορίτσια του γυ-                     ήταν,  μάλλον,  μοιραία.  Πονούσε
               μνασίου κοιτούσαν γλυκά το χορό,                      φρικτά, και τα ουρλιαχτά του που

               με το χέρι ανάμεσα στα πόδια, και                     πρέπει να ακούστηκαν χιλιόμετρα
               να  ονειρεύονται  υγρές  νύχτες  με                   μακριά φάνηκαν σαν κάλεσμα μά-

               το  Ίνδαλμα.  Ο  Τζον  Τραβόλτα  κι                   χης  για  μια  αγέλη  άγριων,  πεινα-
               αυτός!  Χόρευε,  χόρευε,  χόρευε.                     σμένων  σκυλιών.  Πλησίασαν  από

               Ίδιος ο Πάνας σ’ ένα από τα οργι-                     μακρινές γειτονιές προς αναγνώρι-
               αστικά γλέντια του. Στροβιλιζόταν                     ση του εχθρού.

               με μανία γύρω απ’ τον εαυτό του,                             Ή μήπως πλησίαζαν ειδικά τον
               μέχρι  που  το  κασετόφωνο  –όπως                     Σωτήρη, Σώτος για τους φίλους και

               όλα τα καθώς πρέπει κασετόφωνα                        για τους πιστωτές, επειδή μύρισαν

               μια  φορά  στη  ζωή  τους–  μάσησε                    το  αίμα  από  τις  ανοιχτές  πληγές
               την  κασέτα.  Η  φωνή  της  Γκλόρια                   του  και  πεινασμένα  αναζητούσαν
   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50