Page 95 - mag 132
P. 95
Γράφει ο Θωμάς Αθ. Αγραφιώτης
με το κέρδος και την ευχαρίστηση του τρεις το πρωί και όμως φτάναμε στο
κοινού, έχοντας τον τρόπο να πιάνει το γύρισμα και πραγματικά πετάγαμε από
σφυγμό του. χαρά».
Παραθέτουμε, παρακάτω, μερικές από Η Μάρω Κοντού, μια από τις βασικές
τις διηγήσεις ορισμένων από τους βα- του πρωταγωνίστριες, τον σκιαγραφεί
σικότερους συνεργάτες του Κώστα Κα- σαν άνθρωπο, ως εξής: «Είχαμε μεγα-
ραγιάννη, ξεκινώντας από προσωπικές λώσει στην ίδια γειτονιά. Και θυμάμαι
εκμυστηρεύσεις του ίδιου: «Πηγαίνα- ότι πάρα πολλές Κυριακές με έπαιρνε
με στο γύρισμα και μάλιστα την εποχή μαζί με τον αδερφό του, τον Ντόντο, να
εκείνη αρχίζαμε στις επτά το πρωί και πάμε να δούμε ποδόσφαιρο στη γειτο-
τελειώναμε στις τρεις. Κατά συνέπεια, νιά μου. Οι μικρές ομάδες, ξέρεις, των
έπρεπε να ξυπνήσουμε τουλάχιστον γειτονιών. Ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο
από τις έξι. Και επειδή δεν ήμασταν και παλικάρι. Θυμάμαι ότι ήμασταν τόσο
πολύ καλά παιδιά, κοιμόμασταν στις μικροί όλοι, που και εκείνος φόραγε
95 95

