Page 62 - mag 132
P. 62
ΥΓΕΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Η ΓΟΝΕΪΚΗ ΑΚΎΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΓΜΑ
ΣΤΗΝ ΑΎΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΎ ΠΑΙΔΙΟΎ
γονός ή να αντιλαμβάνονται αλλιώς λυτα, ιδίως από ενήλικες από τους
μια κατάσταση. Αυτό, από μόνο του, οποίους εξαρτάται η ζωή τους.
δεν αποτελεί άρνηση της πραγμα- Η επαναλαμβανόμενη διάψευση
τικότητας. Πάνω σε αυτό το ζήτημα της προσωπικής αντίληψης μπορεί
σας προτείνω το βιβλίο "Ασκήσεις να αποδυναμώσει την εμπιστοσύ-
ύφους" του Raymond Queneau, νη στην κρίση, στη μνήμη και στην
στο οποίο οι επιβάτες ενός λεωφο- εσωτερική εμπειρία.
ρείου αφηγούνται το ίδιο περιστα- Όταν τα συναισθήματά του αναγνω-
τικό όπως το αντιλαμβάνονται. Για ρίζονται, μπορεί σταδιακά να κατα-
να επιστρέψουμε όμως στο θέμα λάβει ότι ο φόβος, η λύπη ή ο θυ-
μας, η επιβαρυντική μορφή εμφανί- μός είναι ανεκτές εμπειρίες και ότι
ζεται όταν η εμπειρία του παιδιού δι- μπορεί να ζητήσει βοήθεια χωρίς να
αψεύδεται επανειλημμένα και από- απορριφθεί. Όταν, αντίθετα, ακούει
συστηματικά ότι «δεν υπάρχει λόγος
να νιώθεις έτσι», μπορεί να δυσκο-
62 λεύεται να εμπιστευθεί και να δια-
κρίνει τα συναισθήματά του, να τα
καταπιέζει ή να νιώθει ντροπή για
τις ανάγκες του.
Όταν κάποιος έχει μάθει να αμφι-
σβητεί σταθερά αυτό που νιώθει ή
αντιλαμβάνεται, η επανασύνδεση
με τον εαυτό δεν γίνεται απλώς με
την απόφαση «θα εμπιστεύομαι τον
εαυτό μου». Συνήθως είναι μια αργή
διαδικασία. Περιλαμβάνει την εκμά-
θηση ότι η εμπειρία μας μπορεί να
αξίζει προσοχή, ακόμη κι αν χρειά-
ζεται να τη διερευνήσουμε προσε-
κτικά.
Είναι σημαντικό να γίνει μια βασι-
κή διάκριση: ένα συναίσθημα είναι
ΡΑΙΥΜΟΝ ΚΕΝΩ πάντα πραγματικό ως βίωμα. Αν
AΣΚΗΣΕΙΣ ΥΦΟΥΣ νιώθω φόβο, ντροπή ή θυμό, το συ-
ναίσθημα υπάρχει. Αυτό δεν σημαί-
Εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ νει ότι η πρώτη ερμηνεία που δίνω

