Page 57 - mag 132
P. 57
της Δήμητρας Σταύρου
https://psyhismos.blogspot.com/
Υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν ακούγοντας συχνά ότι είναι
υπερβολικά, ευαίσθητα, δύσκολα ή αχάριστα. Άλλα δεν ακούν απα-
ραίτητα σκληρές λέξεις, αλλά συναντούν σταθερά αδιαφορία όταν
φοβούνται, στενοχωριούνται, ζητούν παρηγοριά ή προσπαθούν να
εξηγήσουν τι τους συνέβη. Σε άλλες περιπτώσεις, οι ενήλικες γύρω
τους επιμένουν ότι δεν είδαν σωστά, δεν θυμούνται σωστά ή δεν
έχουν λόγο να νιώθουν όπως νιώθουν.
Δεν είναι κάθε τέτοια στιγμή τραυ- Η έννοια δεν αποτελεί διαγνωστική
ματική. Οι γονείς, όπως όλοι οι άν- κατηγορία και δεν σημαίνει ότι κάθε
θρωποι, κουράζονται, κάνουν λάθη, δύσκολη παιδική εμπειρία συνιστά
χάνουν την υπομονή τους και με- τραύμα. Είναι, όμως, ένας χρήσι- 57
ρικές φορές αντιδρούν άτσαλα. Το μος τρόπος να σκεφτούμε πώς ορι-
κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη σμένες σχέσεις μπορούν να επηρε-
ενός μεμονωμένου λάθους, αλλά άσουν την εικόνα που διαμορφώνει
το αν το παιδί μεγαλώνει μέσα σε ένα παιδί για τον εαυτό του.
ένα σταθερό μοτίβο όπου η εμπει- Η επικύρωση συχνά παρερμηνεύ-
ρία του αμφισβητείται, υποτιμάται εται ως υπερβολική επιείκεια ή ως
ή απορρίπτεται χωρίς να ακολου- συμφωνία με κάθε επιθυμία του
θεί αναγνώριση και αποκατάσταση. παιδιού. Δεν είναι αυτό. Ένας γονέ-
Η τραυματική ακύρωση (traumatic ας μπορεί να αναγνωρίσει το συναί-
invalidation), είναι ένας όρος που σθημα ενός παιδιού και ταυτόχρονα
μας έρχεται από την Διαλεκτική Συ- να βάλει ένα σαφές όριο στη συμπε-
μπεριφορική Θεραπεία (ΔΣΑ) και ριφορά του.
αναφέρεται σε πιο ακραίες ή επανα-
λαμβανόμενες μορφές ακύρωσης. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να
Πρόκειται για καταστάσεις στις οποί- θυμώσει επειδή πρέπει να σταμα-
ες το παιδί μπορεί να λάβει το μήνυ- τήσει το παιχνίδι και να φύγει. Μια
μα ότι τα συναισθήματα, οι ανάγκες, ακυρωτική αντίδραση θα ήταν:
οι αντιλήψεις ή ακόμη και η προ- «Σταμάτα να κάνεις έτσι. Δεν
σωπική του πραγματικότητα δεν εί- υπάρχει λόγος να κλαις.»
ναι αξιόπιστα ή δεν έχουν σημασία. Μια επικυρωτική, αλλά οριοθετημέ-

