Page 101 - mag 132
P. 101
Γράφει ο Θωμάς Αθ. Αγραφιώτης
μπεριφοράς του, μερικές φορές, που ήξερε, δεν ξέρω πώς λειτουργούσε το
πραγματικά αυτός ο τρόπος συμπερι- μυαλό του τότε, αλλά θυμάμαι ότι μου
φοράς ήτανε, αν τον εξετάσει κανείς, είχε κάνει εντύπωση το πώς ξαφνικά
λίγο έτσι ξεχωριστά και ιδιαίτερα, ήταν τον έπιασε να κάνει βόλτες στις παλιές
αυθεντικός τρόπος συμπεριφοράς. του γειτονιές. Και έφυγε, ξαφνικά και
Έβριζε, θύμωνε εύκολα και συγχω- απότομα, κανείς μας δεν το περίμενε,
ρούσε αμέσως. Αυτός, λοιπόν, ο άν- αλλά έφυγε ήσυχα και, όπως λένε, δεν
θρωπος, που έμαθε να ζει μέσα στον φεύγει κανείς, όσο τον θυμάσαι, όσο
κόσμο, που να προσφέρει τη χαρά του τον έχεις στο μυαλό σου, και ήταν άν-
απλόχερα και τις γνωριμίες του, να βο- θρωπος που έμενε στα μυαλά των αν-
ηθάει τους νέους, εν κατακλείδι, αυτός θρώπων, σαν παρουσία, σαν μυαλό,
ο άνθρωπος του κόσμου το έφερε έτσι σαν άνθρωπος».
η τύχη, το έφερε έτσι η συγκυρία της
στιγμής, να πεθάνει μέσα σε μία από- Τον καλύτερο επίλογο, όμως, της ζωής
λυτη μοναξιά. Και τι εννοώ όταν λέω του τον δίνει ο ίδιος ο Κώστας Καρα-
απόλυτη μοναξιά; Εννοώ το ότι αυτό το γιάννης, με το χαρακτηριστικότερο, 101
μοιραίο πράγμα που του συνέβη, του ίσως, ποίημά του, από την ποιητική
συνέβη μέσα στο γραφείο του, την ώρα συλλογή, που εξέδωσε. Ένα ποίημα
που ήταν τελείως μόνος και ενδεχομέ- ανθρώπινο και σκληρό, που όμως
νως να χρειαζόταν κάποια βοήθεια και κλείνει ευτράπελα και αισιόδοξα, όπως
δεν υπήρξε κάποιος, δίπλα του, να του ακριβώς ήταν ο ίδιος και στη ζωή του:
τη δώσει». Η ΚΗΔΕΙΑ
Ο γιος του, Χρήστος, ολοκληρώνει το Τους έβλεπα όλους, δίπλα μου.
κομμάτι των τελευταίων ημερών του Κοντά στο φέρετρο!
σκηνοθέτη, με τον εξής τρόπο: «Έλεγε Για πρώτη φορά ταξίδευα μόνος…
ότι εγώ έχω ζήσει τρεις ζωές γεμάτες.
Και πράγματι ήτανε πάρα πολύ γεμάτη Αξίζει τον κόπο…
η ζωή του, στα εξήντα τρία χρόνια που Όλοι με αγάπησαν!!!
έζησε. Ήτανε δε χαρακτηριστικό το ότι, Κάτι κακό ήθελα να ακούσω για
μερικούς μήνες πριν πεθάνει, είχε αλ- μένα…
λάξει τρόπο ζωής, είχε σταματήσει να Όλοι με αγάπησαν.
πίνει, είχε αρχίσει να ντύνεται με σακά- Τι άλλο θέλεις, βρε μαλάκα;
κια, γραβάτες, ενίοτε και κουστούμια,
είχε αδυνατίσει πάρα πολύ και έκανε Σε αγαπούν ΟΛΟΙ!
βόλτες στις παλιές του γειτονιές. Ίσως ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
ήταν κάτι σαν αποχαιρετισμός, ίσως

