Page 82 - mag131
P. 82

ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟΥ




               Χέρι με χέρι









               Τι γνώμη έχετε για τους "Υes Sir" τύ-                 κάτι που βρίσκεται υπό κατοχή.

               πους ανθρώπων που σαν χαμαιλέο-                       Που είναι η αλήθεια μας; Η αθώα
               ντες προσαρμόζονται εκεί που συμ-                     θρασύτητά μας; Η γενναιότητα της
               φέρει;                                                αυθεντικότητάς μας;

               Σύνηθες ε;                                            Που είναι η επιχειρηματολογία και η

               Ναι.                                                  πίστη στο διαφορετικό;

               Αυτό μας έφαγε Η τύπου ευελιξία....                   Η εφηβεία της σκέψης, χωρά την

               που μας έκανε όλους ίδιους και                        ελευθερία.
               απαράλακτους κατανοώντας αυτή                         Αυτή την ελευθερία όπου τη διακρί-
               την  "ανωμαλία" για κανονικότητα.                     νουμε  θα  πρέπει  να  τη  σεβόμαστε,

               Και μολύνεται κάθε αναπάντεχο,                        να την τιμάμε και να την αναγνωρί-

               καθαρό και φρέσκο με μια αρνητι-                      ζουμε ως δώρο.
               κή στάση που στερεύει τη ψυχή από
   82          έμπνευση.                                             Το που βρίσκει ο καθένας τα δώρα


               Μπερδέψαμε το κέρδος με το όφε-                       του έχει να κάνει με το τι αξία τους
                                                                     προσδίδει.
               λος.                                                  Τα πάντα είναι θέμα παιδείας.

               Τη χαρά με την στιγμιαία απόλαυση.                    Τα πιο σύγχρονα στάνταρ όμως μας

               Αναμασάμε συνεχώς τα εύπεπτα χι-                      ζητάνε  την  κονσερβοποίηση.  Την
               λιομασημένα γιατί μάθαμε τη γεύση                     επανάληψη. Την πεπατημένη.

               τους και συνηθίσαμε την αίσθηση

               που αφήνουν.                                          Και όποιος ξεφεύγει από την ασφά-
               Δεν ξέρω αν έχουμε πια γευστικούς                     λεια της συνήθειας να συρρικνώνει
                                                                     τις σκέψεις του, τις αντιλήψεις του,
               κάλυκες, ιδιωτικούς ο καθένας μας
               ή τους αδρανοποιήσαμε  στην ανά-                      τη φαιά ουσία του γίνεται στόχος.

               γκη για τροφή...                                      Σαν απειλή.

               Τρώμε την αλήθεια μας. Τρώμε την                      Η κάθε κίνηση που κάνει το "Yes Sir"
               ανθρωπιά μας, την συνειδητότητά                       να γίνει και ένα μικρό  "Φτου Ξελευ-

               μας. Όχι γιατί πεινάμε αλλά γιατί δεν                 θερία" βραβεύεται και ταυτόχρονα
               πεινάμε πια.                                          για τον ίδιο λόγο απορρίπτεται.

               Σαν να μην αγαπάμε την αυθεντικό-                     Ποιος θέλει τόσο στενούς ορίζοντες;

               τητα της φωνής μας. Την φτιάχνουμε                    Σίγουρα όχι "Τα Παιδιά".
               για να αρέσει σαν να πρόκειται για                    Τα δικά μας παιδιά όλοι τα θέλουμε
   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87