Page 39 - mag131

Όπως ήδη ακούσατε, ορισµένες χρονολογικές αποκλίσεις ήταν πολύ µι-
κρότερες, σχετίζονται μάλιστα µε σηµαντικά ιστορικά γεγονότα. Η πρώτη εισβο-

λή των Αχαιµενιδών Περσών στη Νάξο έχει χρονολογηθεί εκτός από το 500/499
και λίγα χρόνια νωρίτερα, όχι περισσότερα από πέντε µε εφτά. ∆εν έχει επί-

σης αποσαφηνιστεί πότε ακριβώς ανάµεσα στο 470 και 466 π.Χ. οι Αθηναίοι
πολιόρκησαν τη νήσο ή αν µετέτρεψαν τµήµα της σε κληρουχία λίγο νωρίτερα

από το 450 π.Χ. ή περίπου τότε. Πρέπει να σηµειωθεί ότι και εδώ η επιλεγείσα

χρονολόγηση δεν είναι αυθαίρετη ή επινόηση του συγγραφέα. Αποτελεί πάντα
µια από τις επικρατούσες στην ιστορία της έρευνας, εποµένως έχει τις ίδιες πι-

θανότητες να είναι ορθή ή λανθασµένη. Ούτε προβάλλεται η αξίωση «διόρθω-
σης» οποιασδήποτε άλλης. Οι επιστήµονες που τις πρότειναν, όπως σημειώνει

ο ίδιος στο σημείωμά του, είναι γνωστοί για την ερευνητική τους συνέπεια και
την ενδελεχή επεξεργασία των τεκµηρίων. Ωστόσο, συχνά η Αρχαιολογία δεν

µας µιλά δυστυχώς µε ευθύ τρόπο, ακόµα κι όταν πρόκειται για τους ιστορικούς

χρόνους.

Τοπωνύμια και ονόματα

Ο συγγραφέας είχε την πρόθεση να χρησιμοποιήσει τα αρχαία τοπωνύμια

που είναι γνωστά για τη Νάξο, όμως και να καταστήσει αναγνωρίσιμες στον ντό-
πιο αλλά και στον επισκέπτη τις περιοχές για τις οποίες κάνει λόγο στο βιβλίο 39

του. ∆εν διατηρούνται ωστόσο πολλά αρχαία τοπωνύµια της Νάξου, εποµένως
ήταν αναγκαίο να χρησιµοποιηθούν τα σύγχρονα ονόµατά τους για την αναφο-

ρά σε συγκεκριµένους τόπους – διαφορετικά, δεν θα µπορούσε να γίνει ταύτισή

τους από τον ενδιαφερόµενο αναγνώστη. Βεβαίως δεν αποκλείεται ορισµένα να
κρύβουν ακόµα κάτι από το αρχαίο παρελθόν των περιοχών τις οποίες ονοµα-

τίζουν, όμως μια τέτοια συζήτηση δεν είναι ούτε της ώρας ούτε μπορούσε να
συμπεριληφθεί στο μυθιστόρημα.

Το όνοµα Νάξος µαρτυρείται ασφαλώς σε πλήθος πηγών, ενώ επιγρα-
φικά τεκµήρια αναφέρονται και στον Μέλανα, που σήµερα έχει επιβιώσει ως

Μέλανες. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί το αρχαίο όνομα Μέλας και όχι το ση-

μερινό, Αρχαία είναι επίσης το τοπωνύµιο Τραγία, το όνοµα του ποταµού Βι-
βλίνη και εκείνα των µικρών νησιών Μακάρων και ∆όνουσας (σήµερα ∆ονού-

σας). Αντιθέτως πολλά ονόματα όπως Καµινάκι, Απλώµατα, Ύρια, Σαγκρί,
Τσικαλαριό, κοιλάδα Καµπόνων, Περίτσης είναι νεότερα. Αυτά χρησιμοποιή-

θηκαν όπως είναι γνωστά στις ημέρες μας, καθώς δεν γινόταν διαφορετικά.
Αποφεύχθηκε η χρήση σύγχρονων τοπωνυµίων τα οποία ήταν δυνατόν να

εκπροσωπηθούν από κάποιο αρχαίο, έστω χονδρικά, στην ευρύτερη, ωστόσο
κοντινή περιοχή. Για παράδειγµα, δεν έγινε αναφορά σε λατοµεία Μελάνων-Πο-

ταµιάς αλλά σε λατοµεία Μέλανα (η Ποταµιά αναφέρεται πάντως στο βιβλίο).