Page 61 - mag 127

Η Αλεξάνδρα Χρήστου (1950-2009) ήταν μια αυτοδίδακτη Ελληνίδα καλλιτέχνης.

Γεννημένη στην Αθήνα, έφυγε από την Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του '60
για να ταξιδέψει και να ακολουθήσει το καλλιτεχνικό της όνειρο στις Ηνωμένες

Πολιτείες, σπουδάζοντας κεραμική στο East Tennessee State University (ETSU),
πριν μετακομίσει στην Αυστραλία και τη Γερμανία. Μετά από χρόνια στο εξωτε-

ρικό, επέστρεψε στην Ελλάδα με την κόρη της, όπου ανέπτυξε την ανεξάρτητη
ζωγραφική πρακτική της, ενώ ζούσε μεταξύ Αθήνας και Αστυπάλαιας. Δουλεύο-

ντας κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 80’ μέχρι και τα τέλη του 90’, η Χρή-
στου ανέπτυξε μια ωμή, άμεση εικαστική γλώσσα επηρεασμένη από βιωματικές

εμπειρίες, την αθηναϊκή underground σκηνή και τις διεθνείς επιρροές της. Κατά
τη διάρκεια της ζωής της, εξέθεσε τα έργα της περιστασιακά στην Ελλάδα χωρίς

να λάβει ιδιαίτερη αναγνώριση. Η βιογραφία της δεν συμβαδίζει με σταθερά χρο-
νοδιαγράμματα, κατά τον ίδιο τρόπο που οι γραμμές της ξεγλιστρούν από τα αυ-

στηρά όρια των επιφανειών της. Μετά το θάνατό της στην Αθήνα το 2009, το έργο
της ανακαλύφθηκε εκ νέου μόλις πρόσφατα. Τα έργα της συμπεριλήφθηκαν στην

ομαδική έκθεση Public Secrets, σε επιμέλεια του Milovan Farronato, στη γκαλερί
The Breeder, Αθήνα (2025). Το 2026, η γκαλερί Sadie Coles HQ στο Λονδίνο, πα-

ρουσίασε την ατομική έκθεση της Αλεξάνδρας Χρήστου με τίτλο Taverna.

Το έργο της Χρήστου επιμένει στην παρουσία γυναικών που επιθυμούν, που πε-
ριμένουν, που εργάζονται, που καταλαμβάνουν χώρο. Παρουσιάζοντας δύο σει-
ρές έργων από τα τέλη της δεκαετίας του 80’ και του 90’, η έκθεση The Gravity of 61

Desire που παρουσιάζεται στην γκαλερί The Breeder αποκαλύπτει μια εικαστικό

αφοσιωμένη στο να κάνει ορατό αυτό που τόσο συχνά περιθωριοποιείται- τη γυ-
ναικεία σεξουαλικότητα και τα αληθινά βιώματα των γυναικών. Ή έκθεση ξεδι-
πλώνεται σε δύο αλληλένδετα κεφάλαια. Στο ένα επίπεδο βρίσκονται ερωτικά

έργα σε καμβά και σχέδια της Χρήστου από τα μέσα της δεκαετίας του 90’.

Στο άλλο βρίσκονται πορτρέτα σεξεργατριών και γυναικών που συναντούσε στη
γειτονιά της, στο κέντρο της Αθήνας -φιγούρες που στέκονται έξω από ξενοδο-
χεία, κάθονται κάτω από τα φώτα του δρόμου, γέρνουν πάνω σε αυτοκίνητα,

μιλάνε, καπνίζουν, περιμένουν. Τα ερωτικά έργα ξεχωρίζουν για την αμεσότητά

τους. Σε πίνακες όπως Untitled (In Love under shower) (1996) και Untitled (In
Love Holding on) (1996), τα σώματα ακουμπάνε μεταξύ τους με ένταση και πάθος.
Οι συνθέσεις είναι λιτές και οι γραμμές συγκρατημένες αλλά αποφασιστικές. Ή

Χρήστου δεν αισθητικοποιεί την επιθυμία, ούτε την συνδέει με τη φαντασίωση.

Αντιθέτως, την αποδίδει με ρεαλισμό - βαριά άκρα, χέρια που σφίγγουν, ανα-
ψοκοκκινισμένο δέρμα. Σε ένα από τα σχέδιά της μία χειρόγραφη υποσημείωση
αναφέρει: «Ήθελα να θυμηθώ, αλλά το σώμα ήρθε πρώτο». Το σώμα, στα έργα

της, δεν αποτελεί σύμβολο αλλά γεγονός - το σημείο όπου η μνήμη, το ένστικτο και

η επαφή συναντιούνται.

Aπό 12.03.2026 έως 09.05.2026
στη γκαλερί ΤHE BREEDER
Ιάσωνος 45, Μεταξουργείο, τ. 210 3317527