Page 65 - mag 125

της Mιμίκας Μαντά
Το τρυφερό μικρό θαύμα, σμιλεμένο από την αι-
ώνια υπομονή της θάλασσας. Στεκό-
μουν εκεί, δίπλα στο κύμα, ακίνητη.
Ο άνεμος έσπρωχνε τα μαλλιά μου
βότσαλο πίσω, το νερό ανέβαινε στον αστρά-
γαλο, μα εγώ δεν το ένιωθα.
Όλη μου η προσοχή είχε χαθεί σ’
εκείνη τη μικρή πέτρα, που έμαθε
να αντέχει.
Το κοίταξα καλύτερα.
Πάνω στη στιλπνή, ψυχρή του επι-
φάνεια, μικρές ρωγμές - σχεδόν αό-
ρατες.
Σαν γρατζουνιές στο δέρμα κάποιου
που έμαθε να σωπαίνει.
Από εκεί έμπαινε το φως.
Από εκεί έμπαινε η θάλασσα, με
άρωμα από φύκια κι αρμύρα.
Όλα κρυμμένα βαθιά.
Δεν ήταν απλώς πέτρα.
Ήταν ένας ξεχασμένος προσκυνη-
τής των κυμάτων, μια καρδιά που
έμαθε να ντύνεται σκληρά για να
επιβιώσει, ενώ, συνέχιζε να χτυπά,
γεμάτη συναίσθημα, αργά, ρυθμικά,
σαν τους παλμούς της γης.
2 Δύο φιλοσοφίες που δεν συγκρού-
Το κράτησα ώρα πολλή στην παλά-
μη μου. Και όσο το κοίταζα, άκουγα
τα σιωπηλά του λόγια.
«Ό,τι με χάραξε, με έμαθε να αγαπώ.
Ό,τι με ράγισε, μου άνοιξε δρόμους
για το φως.» Όπως το βότσαλο, έτσι
κι εμείς, ψιθύρισα.
Λείοι απ’ την επιβίωση, σκληροί
στην όψη κάποιες φορές. Μα μέσα
μας, από μικρές, αόρατες ρωγμές,
στάζει ακόμη ζωή, συγκίνηση κι ευ-
γνωμοσύνη.
Πήρα μαζί μου το βότσαλο, για να
θυμάμαι πάντα, πως ακόμα και το
πιο σκληρό περίβλημα, μπορεί να
κρύβει μια τρυφερή, ευαίσθητη
καρδιά.
Το κράτησα. Δεν ξέραμε τότε πως το
βότσαλο ήταν ήδη χρόνος συμπυ-
κνωμένος. Χρόνια κύματος. Χρόνια
πίεσης. Χρόνια φθοράς που δεν κα-
τέληξε σε διάλυση, αλλά σε μορφή.
Όπως κι εμείς. 65
Ο χρόνος, τότε, δεν μας φαινόταν
πρόβλημα. Ήταν υπόσχεση.
Η ρήξη δεν ήρθε ως γεγονός. Ήρθε
ως μετατόπιση. Το «μαζί» άρχισε να
χάνει τη βαρύτητά του. Δεν έλειψε
η αγάπη, αλλά άλλαξε ο τρόπος που
κατοικούσαμε τον εαυτό μας.
Εκείνος άρχισε να κλείνεται, πιστεύ-
οντας πως η αντοχή είναι σιωπή.
Εγώ άρχισα να ανοίγομαι, πιστεύο-
ντας πως η αγάπη είναι μοίρασμα.
στηκαν· απλώς δεν συναντήθηκαν
πια.
Όταν χωρίσαμε, δεν τελείωσε κάτι.
Μετασχηματίστηκε.
Εκείνος βρέθηκε μόνος με μια σκέ-
ψη που δεν τον άφηνε: Πότε η ευθύ-
νη μετατρέπεται σε απόσταση;