Page 58 - mag131
P. 58
ΒΙΒΛΙΟΠΑΡ ΟΥΣΙΑΣΗ
«ΦΩΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»
του ΈΙΡΉΝΑΙΟΥ ΜΑΡΑΚΉ
Εκδόσεις: Ατέχνως
συλλογικό έργο «Να ακουστεί μέχρι τη μνο, την Ερεσό, τη Χαλκίδα, τη Σύρο,
Γάζα: Λευτεριά στην Παλαιστίνη», μια την Ικαρία, το Τσιρίγο, την Κάρπαθο,
πρωτοβουλία των Εκδόσεων Ατέχνως την Ύδρα, τα Χανιά, τη Σαμοθράκη, την
και του εκδότη Ηρακλή Κακαβάνη. Στις Πάτρα και άλλους τόπους, ώσπου όλες
"Φωνές Ελευθερίας" η Παλαιστίνη αυτές οι διαφορετικές μνήμες ενώνο-
επιστρέφει με το ποίημα που έδωσε νται σε μια κοινή κραυγή: «Λευτεριά,
τον τίτλο στη συλλογή, αλλά και μέσα Λευτεριά στην Παλαιστίνη! Λευτεριά /
από άλλα ποιήματα, όπως οι "Ήχοι της και στις καρδιές». Με αυτόν τον τρόπο,
νύχτας" και "Ο πόλεμος". Προφανώς, η γεωγραφία μετατρέπεται σε πολιτι-
δεν την αντιμετωπίζω ως ένα μακρινό κή μνήμη, αλλά και σε μια υπενθύμιση
θέμα –ιδιαίτερα με τη γενοκτονία του ότι η αλληλεγγύη δεν είχε, δεν έχει και
κράτους-δολοφόνου Ισραήλ που βρί- δεν θα αποκτήσει ποτέ σύνορα.
σκεται σε εξέλιξη– αλλά ως μια πραγ- Το ίδιο νήμα συνεχίζεται στο ποίημα
ματικότητα που εισβάλλει στην καθη- "Σε φωτεινούς καιρούς", όπου συνομι-
μερινότητα. Μια πραγματικότητα που λώ ανοιχτά με τον Μπρεχτ και μεταφέ-
αλλάζει το βλέμμα το δικό μου, το δικό ρω το σχήμα των "σκοτεινών καιρών"
58 σου, όλων μας –με το οποίο κοιτάζω σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι δεν
και αντιλαμβάνομαι ακόμη και τα πιο θέλω να θυμούνται μόνο τις βόμβες,
απλά πράγματα. τις φυλακές και τον φόβο, αλλά και
Το ποίημα "Φωνές Ελευθερίας" "τον καιρό που στις γειτονιές ετοίμα-
γεννήθηκε μέσα από τις μαζικές πα- ζαν την αντίσταση", "τον καιρό που
νελλαδικές διαδηλώσεις αλληλεγγύης ετοιμάζονταν οι μεγάλες απεργίες" και
στην Παλαιστίνη και ενάντια στη γενο- "τον καιρό που οι λαοί πάλευαν για
κτονία, που πραγματοποιήθηκαν πέρ- την ειρήνη". Στο ποίημα "Ο πόλεμος",
σι στις 10 Αυγούστου σε πόλεις, πλα- η ιστορική διαδρομή γίνεται ακόμη ευ-
τείες, νησιά και λιμάνια. Από τη Γαύδο ρύτερη: από το Βατερλώ και το Στάλιν-
και τη Σούγια μέχρι κάθε γωνιά όπου γκραντ μέχρι την Παλαιστίνη, το Ιράκ,
οι άνθρωποι βγήκαν στον δρόμο, ακό- το Κονγκό, την Καμπούλ, τη Συρία, τη
μη και σε τόπους που μοιάζουν μα- Λιβύη, την Υεμένη, τη Μιανμάρ και το
κριά από τα μεγάλα κέντρα, προσπά- Κίεβο. Δεν επιδιώκω να μετατρέψω το
θησα να αφουγκραστώ όχι μόνο τα ποίημα σε εγχειρίδιο ιστορίας, αλλά
συνθήματα– άλλωστε συμμετείχα και να θυμίσω ότι ο πόλεμος δεν είναι ένα
ο ίδιος στις κινητοποιήσεις– αλλά και αφηρημένο τέρας που εμφανίζεται
τα βλέμματα, τις αγωνίες, τις σιωπές ξαφνικά· έχει ιστορία, συμφέροντα,
και τις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι, το ιδεολογίες, σύνορα, στρατούς, αλλά
ποίημα ταξιδεύει από τα Ψακούδια, τη και ανθρώπους που πληρώνουν το τί-
Λευκίμμη, τη Γαύδο και τη Σούγια, μέ- μημα.
χρι την Κάλυμνο, τη Μυτιλήνη, τη Λή- Από εκεί και πέρα, όμως, δεν θα
