Page 33 - mag_130
P. 33

Γράφει ο Nίκος Σαραντάκος


                                            https://sarantakos.wordpress.com/2026/06/29/lepus/







               Ο λαγός λοιπόν είναι ζώο από τα μέρη                  με τα μακριά και χαλαρά αυτιά. Και σε
               μας, αφού μάλιστα στην επίσημη τα-                    άλλες παλιές γλώσσες η λέξη για τον

               ξινόμηση  το  όνομα  του  είδους  του                 λαγό μπορεί να αναλυθεί σε «ζώο με
               είναι  Lepus europaeus,  λαγός  ο  ευ-                μακριά αυτιά» και ο Beekes υποψιά-

               ρωπαϊκός. Τον ξέρουμε λοιπόν απ’ τα                   ζεται  πως  ήταν  λέξη  ταμπού  από  το
               πανάρχαια χρόνια και τον βρίσκουμε                    λεξιλόγιο των κυνηγών.

               και στα ομηρικά έπη. Στο Χ της Ιλιά-                  Διότι τον λαγό τον κυνηγάμε από τα
               δας,  στη  μονομαχία  του  Αχιλλέα  με                πανάρχαια  χρόνια,  τόσο  οι  άνθρω-
               τον Έκτορα, ο Έκτορας ορμάει «ὥς τ’                   ποι  όσο  και  τα  σαρκοφάγα  αρπακτι-

               αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ’ εἶσιν πεδίον-                κά, ζώα και πουλιά. Η άμυνα που έχει
               δε  διὰ  νεφέων  ἐρεβεννῶν  ἁρπάξων                   απέναντι στους θηρευτές του είναι η

               ἢ ἄρν’ ἀμαλὴν ἢ πτῶκα λαγωόν·» δη-                    μεγάλη του ταχύτητα, η καλή του όρα-
               λαδή,  κατά  τον  Πάλλη,  «χιμάει  σαν                ση, όπως και το ότι κρύβεται τη μέρα.
               κυνηγάρικο  όρνιο,  που  μάβρα  γνέ-                  Δειλία, λένε. Και ήδη από τα αρχαία

               φια  σκίζοντας  κατάκαμπα  πλακώνει                   χρόνια «ο λαγώς ούτος» σήμαινε «αυ-
               ν’ αρπάξει ανήσυχο λαγό ή τρυφερό                     τός ο φοβιτσιάρης», ενώ υπήρχε και η                       33

               ‘να αρνάκι·». Αυτό το «πτώκα» (ονο-                   παροιμία «δειλότερος λαγώ Φρυγός»,
               μαστική πτωξ) είναι σύνηθες επίθετο                   δειλότερος  από  λαγό  της  Φρυγίας

               για τον λαγό, ο Πάλλης το μεταφράζει                  -γιατί ειδικά της Φρυγίας, δεν ξέρω.
               «ανήσυχος» αλλά συνήθως το αποδί-                     Αυτή η αντίληψη επιβιώνει ίσαμε σή-

               δουν «δειλός» και θα το δούμε όταν                    μερα, όπου λαγός είναι ο δειλός και
               κάποτε αξιωθώ και γράψω άρθρο για                     οι οπαδοί των αντίπαλων ομάδων αλ-
               τη λέξη «φτωχός».                                     ληλοβρίζονται «λαγοί». Το Βικιλεξικό,

               Στον Όμηρο είναι λαγωός, αλλά στην                    βασιζόμενο  στο  σλανγκρ,  καταχωρεί
               αττική είναι λαγώς, άλλοτε με οξεία                   σημασία «λαγός = παίκτης του Πανα-

               άλλοτε  με  περισπωμένη,  γενική  του                 θηναϊκού», αλλά συχνά βλέπω και το
               λαγώ (άλλοτε με οξεία, άλλοτε με πε-                  Ολυμπιλαγός.

               ρισπωμένη).  Αυτό  το  τζαναμπέτικο                   Λαγός επίσης λέγεται ο δρομέας εκεί-
               ωμέγα επιβιώνει σε λέξεις όπως λα-                    νος που προπορεύεται σε έναν αγώ-

               γώχειλος και λαγώφθαλμος, που τις                     να δρόμου αντοχής ή ημιαντοχής, με
               γράφουμε  έτσι  επειδή  έτσι  γράφτη-                 στόχο να δώσει γρήγορο ρυθμό στην
               καν στα ελληνιστικά χρόνια. Πάντως                    κούρσα ώστε να γίνει ρεκόρ. Φυσικά,

               οι Ίωνες έλεγαν ο λαγός, του λαγού.                   ο λαγός θυσιάζεται, αφού κάπου στα
               Η ετυμολογία της λέξης είναι από τη                   μισά της κούρσας τα έχει δώσει όλα

               ρίζα *λαγ- χαλαρός και το θέμα του                    και έχει σκάσει, αλλά εκείνοι που ακο-
               «ους», αυτί, δηλ. λαγωός ήταν το ζώο                  λουθούν  επωφελούνται.  Η  σημασία
   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38