Page 39 - mag 127
P. 39

του Κωστή A. Μακρή


                                                                                         Τα βιβλία του Κωστή Α. Μακρή:
                   «Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες» και «Η Εβίτα που νίκησε τα Αποθαρρύνια», από τις Εκδόσεις Πατάκη.
                                               «Ο Λευκάτας, η Φαγιουμάτα και οι 888 Νάνοι», από τις Εκδόσεις Φίλντισι.



               Γιατί αγοράζω λαχεία;                                 τησε από τον μανάβη να κόψει ένα

               Έλα μου ντε…                                          κομμάτι από το πεπόνι για να δει αν

               Αυτό το σκέφτομαι και αναρωτιέμαι                     είναι καλό και ο μανάβης είπε «Κι

               πολλές φορές.                                         αν δεν είναι καλό ποιος θα το πάρει

               Θυμάμαι μια φορά που γυρίζαμε με                      κομμένο;» και αρνήθηκε να το κό-
                                                                     ψει και ο Κωνσταντάρας τον έβρισε
               τη  γυναίκα μου από μπάνιο σε μια                     που πουλάει πανάκριβα «πεπόνια-

               παραλία της Αττικής, είδαμε ένα                       γλυκίσματα» χωρίς να ξέρει αν είναι

               φορτηγό με καρπούζια και λέμε:                        καλά και έτσι ματαιώθηκε η πώλη-

               «Δεν παίρνουμε ένα καρπούζι;».                        ση, όπως και η αγορά, του πεπο-
               Σταμάτησα ως εχέφρων πολίτης σε                       νιού και όλα αυτά τα σκεφτόμουνα

               μια κενή θέση ―χωρίς να διπλο-                        την ώρα που ο καρπουζάς ζύγιζε το

               παρκάρω― κοντά στο φορτηγό, κα-                       πελώριο καρπούζι, χωρίς εγώ να

               τέβηκα από το αυτοκίνητο, πλησίασα                    ξέρω τι καρπούζι μου έδινε.
               τον καρπουζοπώλη και του είπα με                      Το πλήρωσα, με ευχαρίστησε, τον                            39

               πίστη και θάρρος να μου βάλει ένα                     ευχαρίστησα, το έβαλα στο πορτ-

               καρπούζι. Εκείνος, με το που με είδε                  μπαγκάζ, και η γυναίκα μου κι εγώ
               έτσι πρόθυμο  και ενθουσιώδη άρ-                      ήμασταν χαρούμενοι που το βράδυ

               χισε να παινεύει τα καρπούζια του.                    μετά το φαγητό θα τρώγαμε καρ-

               «Μπακλαβάδες είναι!» μου είπε με                      πουζομπακλαβά!
               στόμφο. Πιάνει ένα κολοσσιαίο καρ-                    Αμ, έλα ντε που το καρπούζι, όταν

               πούζι και ενώ εγώ προσπάθησα να                       το κόψαμε, αποδείχτηκε παραγι-

               τον πείσω να πιάσει ένα μικρότερο                     νωμένο, με το μέσα του να είναι

               μου επανέλαβε «Μπακλαβάδες!».                         σαν σπόγγος και τρισάθλιο και μύ-
               Κι εγώ θυμήθηκα σε μια παλιά ελλη-                    ριζε κάτι μεταξύ σαπίλας και χαλα-

               νική ταινία τον Λάμπρο Κωνσταντά-                     σμένου  μούστου.  Το  τι  του  έσου-

               ρα, που υποδυόταν έναν τσιγκού-                       ρα ―ερήμην του, εννοείται!― του
               νη,  να  λέει  στον  οπωροπώλη  που                   καρπουζομπακλαβαδοπωλητή δεν

               του παίνευε τα πανάκριβα πεπόνια                      περιγράφεται!

               του λέγοντας ότι είναι γλύκισμα και                   Το πετάξαμε κομμένο το γιγάντιο

               ο Κωνσταντάρας να του λέει ότι αν                     καρπούζι αφού πρώτα το βάλαμε σε
               ήθελε να πάρει γλύκισμα θα πήγαι-                     μια σακούλα σκουπιδιών, τυλιγμένο

               νε σε ζαχαροπλαστείο και μετά ζή-                     με εφημερίδες, για να μη με γεμίσει
   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44