Page 58 - mag_126
P. 58
micro STORIES
Έγκλημα
στο Σαν Φρανσίσκο
φώναξε η Τζένιφερ. Τα κόκκινα μαλ- μια μικρή νίκη, σκέφτονταν ότι από
λιά της χρύσιζαν στο φως του ηλιο- τις μικρές νίκες μπορούν να έρθουν
βασιλέματος και το στήθος διαγρά- οι μεγαλύτερες, γελούσε, έβριζε και
φονταν ζωηρό κάτω από τη λευκή πάλι γελούσε, από επαγγελματικό
μπλούζα της, φτιάχνοντας μια ερεθι- ένστικτο, έριξε και μια ματιά στο κα-
στική όσο και γελοία σκηνή, σαν από θρεφτάκι, για να βεβαιωθεί ότι δεν
φτηνό βιβλίο τσέπης με φωτορομά- τον παρακολουθούν, είχαν δει πολ-
ντζα της σειράς. Είσαι ανίκανος και λά τα μάτια του την τελευταία περίο-
δειλός, δεν θες να καταλάβεις! Δεν δο, δεν είδε τίποτα, όλα καθαρά, πά-
απάντησε, προτίμησε να πάρει το ντα είχε μια μικρή αμφιβολία αλλά
σακάκι του και να φύγει μακριά από υπολόγιζε ότι και μετά το σημερινό
αυτή την ενοχλητική συζήτηση, η γυ- δεν θα ήθελαν να τον ξέρουν, δεν
ναίκα που αγαπούσε είναι αυτή που τον παρακολουθούσε κανείς, αν και,
δεν καταλάβαινε ή μήπως δε ήθελε με την ταχύτητα που είχε κάτι τέτοιο
να καταλάβει, ότι όλα ήταν μάταια, θα ήταν αδύνατο. Το μόνο που είδε
58 ότι τίποτα δεν είχε νόημα απέναντι ήταν κοινά αυτοκίνητα που τα προ-
σε καταστάσεις που άλλοι είχαν κα- σπέρασε και τ’ άφησε μόνα τους. Δυ-
τασκευάσει για να υπηρετήσουν τα νάμωσε τον ήχο του ραδιοφώνου, θα
άνομα και κρυφά σχέδιά τους, στο πολεμούσε και θα κατακτούσε ξανά
όνομα, όπως πάντα, του Έθνους και τον έρωτα, και πήρε τους επαρχια-
της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, κούς δρόμους, ήθελε να φτάσει πιο
στην ουσία όμως εξυπηρετώντας τα γρήγορα στο σπίτι του, να κάνει ένα
μικροπολιτικά και οικονομικά τους μπάνιο και να χαλαρώσει, δεν είδε
συμφέροντα. Α, ο Κάφκα ήταν και το μεγάλο φορτηγό που ξεπρόβαλε
πάλι επίκαιρος! Και, βέβαια, μια τέ- πίσω από κάποια δέντρα. Η τελευ-
τοια αγάπη χωρίς συνείδηση δεν του ταία φράση του ήταν
άξιζε, γενικά σκέφτονταν, είμαι πολύ
άτυχος με τις γυναίκες, είτε με τον – I see your face
έναν, είτε με τον άλλο τρόπο. Άνοιξε before me –
το ραδιόφωνο, πάντα τον ηρεμούσε
να ακούει μουσική όταν οδηγούσε, V
έφτιαχνε, έστω και προσωρινά τη
διάθεση του, τώρα, ο Φρανκ Σινά-
τρα τραγουδούσε τον Έρωτα, ναι, «Τα στοιχεία του Ρόμπερτ ήταν ση-
εντάξει, η μέρα δεν ήταν αποδοτι- μαντικά;»
κή αλλά τουλάχιστον είχε καταφέρει «Όχι, συγκριτικά με ό,τι είχαμε
