Page 55 - mag_126
P. 55

του Ειρηναίου Μαράκη


                                                                                   https://kivdilh-antioxeia.blogspot.com/







                έπεσε, σιγά μην έπεφτε στα γόνατα                    Θα κάνει ζέστη σήμερα, σχολίασε ο
                και μπροστά σε έναν ηλίθιο δολοφό-                   Ιρλανδός, λες και είχε κάποια ιδιαίτε-

                νο  με  εργατική  καταγωγή,  είχε  μια               ρη σημασία και επέστρεψε στο έργο
                αξιοπρέπεια και περίμενε, ασφαλώς,                   του.

                τη σωτήρια επέμβαση της φρουράς
                του, η οποία όμως στο διάλειμμα της                                         II

                χάζευε τον Ντι Μάντζιο και τις περι-
                πέτειες του με τη Μέριλιν σε ένα ντο-                Το χέρι μου τρέμει. Δεν είναι εύκολο
                κιμαντέρ της σειράς, κάποιοι ανησύ-                  να  πυροβολήσεις  έναν  άνθρωπο  ή

                χησαν είναι η αλήθεια αλλά γρήγορα                   και να τον σκοτώσεις ακόμα, εάν εί-
                το  προσπέρασαν,  θα  περνάει  καλά                  σαι συνηθισμένος σε ειρηνικές εργα-

                ο  πορνόγερος  είπαν  χαιρέκακα  και                 σίες. Θα μου πεις, βέβαια, ότι όταν
                συνέχισαν. Το διάλειμμα έφτανε στη                   σκότωνες Άγγλους αξιωματούχους ή
                λήξη του και δεν είχαν σκοπό να χά-                  όταν αντιμετώπιζες τα στρατεύματα

                σουν ούτε λεπτό από τη διασκέδασή                    των ναζί, δεν είχες τέτοια διλήμματα.
                τους. Ο δεύτερος πυροβολισμός τον                    Ναι, αλλά τότε, πρόσεξέ το καλά, δί-                       55

                πέτυχε στο στόμα, σπάζοντας τα χρυ-                  ναμε μια συλλογική μάχη. Ναι, ποτέ
                σά δόντια του κι γεμίζοντας με ζεστό                 δεν ήμουν με τις τακτικές της ατομι-

                αίμα το αδηφάγο λαρύγγι του, σου                     κής βίας, άσχετα εάν οι καταστάσεις
                το είχα πει, δήλωσε ο δολοφόνος με                   έφεραν έτσι τα πράγματα και πήρα

                βραχνή φωνή που δεν έκρυβε την ιρ-                   το όπλο στο χέρι. Ούτε έχω σκοπό να
                λανδέζικη καταγωγή του, δεν θέλω να                  υπερηφανευτώ για το έργο μου, αν
                μιλάς όταν θα σε σκοτώνω, ο άλλος                    και προς μεγάλη μου έκπληξη, δείχνω

                άπλωσε τα λιπαρά χέρια του σε στά-                   να  απολαμβάνω  το  φόνο  ή  μάλλον
                ση ικεσίας, θυμήθηκε και κάποια μα-                  την τελετουργία του. Δεν βλέπεις; Εί-

                θήματα αρχαίου θεάτρου, η Μήδεια                     ναι ξεκάθαρο! Θα μπορούσα να τον
                θα με σώσει σκέφτηκε, αλλά από το                    τελειώσω με μια σφαίρα κατευθείαν

                στόμα  του  δεν  έβγαινε  μόνο  παρά                 στο σκατοκέφαλό του, ήσυχα, χωρίς
                αίμα  και  κραυγές  ενός  φοβισμένου                 κούραση  ή  ακόμα  και  να  τον  δηλη-

                ζώου,  μια  ξινή  μυρωδιά  πλανιόταν                 τηρίαζα,  χωρίς  ίχνη,  χωρίς  τίποτα.
                στο αέρα που έκανε και τους δύο να                   Η δουλειά θα είχε γίνει φίνα, όμορ-
                θέλουν να βγάλουν τα άντερα τους,                    φα και ωραία. Ενώ τώρα; Ο πρώτος

                μπερδεμένη  με  οσμές  από  ιδρώτα                   πυροβολισμός τον πέτυχε στο μάτι,
                και φρεσκοκαβουρδισμένο καφέ από                     στο αριστερό, το γερό, σ’ αυτό που

                το καφεκοπτείο της γειτονιάς, όπως                   έπαιρνε ‘μάτι’ τα κορίτσια μας πριν
                τις έφερνε ο καλιφορνέζικος νοτιάς.                  τα στείλει στα διάφορα καμπαρέ ανά
   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60