Page 71 - mag 125
P. 71

της Σωτηρίας Κοντούλη











               Το ανόθευτο.                                          Κοιτάμε γύρω μας, ποιος μας προ-

               Σκέψου αυτή τη λέξη.                                  σπερνά, ποιος μας κοιτά, ποιος πάει
               Πόση ηρεμία περιέχει. Πόση αρχο-                      καλύτερα... Το "αυτοκίνητο" δεν το

               ντιά. Πόση γνώση.                                     ξέρουμε ακόμη καλά, το δοκιμάζου-

               Μια ασφαλής λέξη. Μιλάει για κά-                      με, το πιέζουμε, ζητάμε επιβεβαίω-
               ποιον που δεν παίζει παιχνίδια εξου-                  ση ότι πάμε σωστά.
               σίας αλλά ξέρει καλά τον εαυτό του                    Ο "θόρυβος"... είναι η ανασφάλεια

               και δεν το διαπραγματεύεται.                          του οδηγού. Δεν εμπιστεύεται/ξέρει
               Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί, να                      ακόμη το όχημα, δεν γνωρίζει τον

               επιβληθεί ή να πείσει.                                προορισμό.
               Νιώθει τα αποτελέσματα μιας  δια-                     Η άγνοια δεν είναι ντροπή αλλά

               δρομής  που  τακτοποίησε,  ξεκαθά-                    συμβαίνει να προϋπάρχει πάντα της
               ρισε, ξεπέρασε, παλιά κομμάτια του                    γνώσης.

               εαυτού του και τώρα μπορεί να ΕΙ-                     Με τον καιρό όμως, γίνονται όλα πιο
               ΝΑΙ χωρίς ασυνείδητες εκπτώσεις.                      εύκολα γιατί αποκτάς γνώση. Ξέρεις

               Ουσία είμαστε μόνο όταν δεν θέλου-                    πώς και τι να κάνεις. Δεν χρειάζεσαι                       71
               με πια να κάνουμε θόρυβο.                             πια να αποδεικνύεις ότι οδηγείς!

               Στο θόρυβο ακόμα ψάχνουμε και                         Δεν "ακούγεται"  όταν περνάς για-
               ζητάμε ασυνείδητα έγκριση.                            τί κινείσαι ήσυχα, με ακρίβεια. Δεν

               Να μας δουν, να μας ακούσουν, να                      συγκρίνεσαι, δεν βιάζεσαι, δεν προ-
               μας επιβεβαιώσουν κάποιοι άλλοι                       καλείς.

               αν προχωράμε καλά...                                  Ξέρεις πού πάς και το πιο σημαντι-
               Αυτό το αδιαπραγμάτευτα απαραί-                       κό, ξέρεις γιατί πας.

               τητο εξελικτικό στάδιο περιέχει συ-                   Δεν σου ταιριάζει να οδηγείς ένα
               νείδηση ενεργή τόσο ώριμη όσο την                     "πειραγμένο" αυτοκίνητο για εντυ-

               αντέχουμε κάθε φορά.                                  πωσιασμό.
               Γιατί κανείς δεν μπορεί να γίνει κα-                  Δεν βρίσκεις νόημα σε "ξένα εξαρ-

               λός οδηγός αν δεν περάσει καιρός                      τήματα". Ότι "ξένο" πλέον έχει ανα-
               να μάθει σιγά σιγά το "τιμόνι"...                     γνωριστεί  και  δεν  ταιριάζει  με  το

               Αν ο εαυτός είναι αυτοκίνητο και                      ανόθευτο, το καθαρό σου.
               εμείς ο οδηγός της ζωής... αρκεί μια                  Γίνονται ξένα τα "πρέπει" και οι

               παρατήρηση των διαδρομών μας.                         "προσδοκίες" από και προς κάθε
               Στην αρχή οδηγούμε με θόρυβο.                         κατεύθυνση.

               Πατάμε  γκάζι  απότομα,  κορνάρου-                    Ο οδηγός έχει εμπιστοσύνη πια στον
               με, αλλάζουμε συνεχώς λωρίδες.                        εαυτό του και ρολάρει στο δρόμο
   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76