Page 59 - mag124

του Αλέξανδρου Αραμπατζή

«Ο ιεροψάλτης

καμπανίζει

την καμπάνα»

Ο εν λόγω ιεροψάλτης μοιάζει μικροσκοπικός σαν κάστανο, φοράει λευ-

κό πουκάμισο με λεκέδες στις μασχάλες, είναι παντρεμένος με μία κυρία

που τη λένε Πουλχερία, είναι εγκρατής, βραδύνους, ωχαδερφιστής, με-

τριοπαθής, λιμοκοντόρος, γυμνοσάλιαγκας, τσιφούτης, σαρδώνειος, εγω-

ιστής και μνησίκακος. 59 59

Όμως γνωρίζει καλά ότι σ’ αυτόν τον κόσμο πρέπει να δουλέψεις σκλη-

ρά για νάχεις όλα τα καλά. Και η γυναίκα του ξέρει ότι σ’ αυτόν τον κόσμο

πρέπει να δουλέψει ο άνδρας της σκληρά για νάχει αυτή όλα τα καλά.

Τα παιδιά απλά θέλουν σ’ αυτόν τον κόσμο να έχουν όλα τα καλά και δεν

τους νοιάζει ποιος πρέπει να δουλέψει σκληρά για νάχουν όλα τα καλά.

Έτσι ο ιεροψάλτης δουλεύει σκληρά από το πρωί ως το βράδυ για νά-

χουν όλοι όλα τα καλά. Κι ευχαριστεί τον Κύριο που τους δίνει όλα τα

καλά. Κι ευχαριστεί τον Κύριο που είναι και ο ίδιος και η οικογένειά του

καλά.

Ώσπου μια μέρα αρχίζει να βαράει την καμπάνα χωρίς λόγο και τον στέλ-

νουν δεμένο στο τρελάδικο. Αλλά ο Κύριος προνοεί για όλα. Η κυρία

ιεροψάλτου βρήκε άλλον ιεροψάλτη να της παρέχει όλα τα καλά. Κι όταν

ακούει την καμπάνα να βαράει σκέφτεται καμιά φορά: μα πως του τη βά-

ρεσε του χριστιανού ξαφνικά, ενώ, δόξα τω θεώ, είχαμε όλα τα καλά;