Page 89 - mag129
P. 89

ρύ χρησιμοποιεί την ιστορία για να                    λεια  μνήμης,  την  ταπείνωση  του
               εξετάσει θεμελιώδη υπαρξιακά ζητή-                    γήρατος,  τον  τρόμο  της  εξάρτησης.

               ματα.                                                 Αλλά  το  κάνει  χωρίς  μελοδραματι-
               1. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια                            σμό. Με τρυφερότητα και ειρωνεία.
               Το κεντρικό ερώτημα είναι: Πώς μπο-                   5. Η μνήμη του Ολοκαυτώματος

               ρεί κάποιος να διατηρήσει την αξιο-                   Το Άουσβιτς δεν περιγράφεται άμε-
               πρέπειά του μέσα στην εξαθλίωση;                      σα, αλλά διαπερνά ολόκληρο το βι-

               Η  κυρία  Ρόζα  αρνείται  να  πεθάνει                 βλίο  σαν  τραύμα  που  δεν  κλείνει
               σε ίδρυμα. Ο Μομό αρνείται να την                     ποτέ.
               εγκαταλείψει. Η αξιοπρέπεια παρου-                    Η κυρία Ρόζα ζει σε μόνιμη κατάστα-

               σιάζεται ως ύστατη μορφή αντίστα-                     ση φόβου. Ο Γκαρύ υπενθυμίζει ότι
               σης.                                                  η Ιστορία συνεχίζει να κατοικεί μέσα

               2. Η ανάγκη για αγάπη                                 στα σώματα των ανθρώπων.
               Ολόκληρο το βιβλίο στηρίζεται πάνω
               στην ιδέα ότι: ο άνθρωπος δεν μπο-                    ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

               ρεί να επιβιώσει χωρίς αγάπη, ακόμη                   Η ανθρωπιά γεννιέται στο περιθώριο
               κι όταν αυτή εμφανίζεται με ανορθό-                   Οι  «κανονικοί»  άνθρωποι  απουσι-                         89

               δοξες μορφές. Η σχέση Μομό-Ρόζας                      άζουν σχεδόν πλήρως από το έργο.
               δεν  είναι  βιολογική, αλλά  είναι  αυ-               Την  αλληλεγγύη  τη  βρίσκουμε:  στις
               θεντικότερη από πολλές «κανονικές»                    πόρνες,  στους  μετανάστες,  στους

               οικογένειες.                                          φτωχούς,  στους  αποτυχημένους.  Ο
               3. Ο ρατσισμός και η διαφορετικό-                     Γκαρύ αντιστρέφει τις κοινωνικές ιε-
               τητα                                                  ραρχίες.

               Ο  Γκαρύ  δημιουργεί  έναν  κόσμο:
               Εβραίων, Αράβων, Αφρικανών, τρανς                     Η αγάπη δεν χρειάζεται βιολογικούς

               προσώπων,  μεταναστών,  πόρνων,                       δεσμούς
               κοινωνικά αποκλεισμένων. Και όμως,                    Η σχέση Μομό-Ρόζας είναι μια εναλ-
               αυτοί  οι  άνθρωποι  συγκροτούν  μια                  λακτική  μορφή  οικογένειας.  Το  βι-

               κοινότητα  περισσότερο  ανθρώπι-                      βλίο υποστηρίζει ότι οικογένεια εί-
               νη από την «κανονική» κοινωνία. Το                    ναι εκεί όπου υπάρχει φροντίδα και
               έργο υπονομεύει κάθε έννοια φυλε-                     αφοσίωση.

               κής ή πολιτισμικής ανωτερότητας.
               4. Η γήρανση και ο θάνατος                            Ο  άνθρωπος  χρειάζεται  αξιοπρέ-

               Το βιβλίο είναι μία από τις σημαντι-                  πεια  περισσότερο  από  επιβίωση!
               κότερες  λογοτεχνικές  απεικονίσεις                   Η κυρία Ρόζα φοβάται περισσότερο
               της γήρανσης. Ο Γκαρύ περιγράφει:                     την απώλεια της αξιοπρέπειας παρά

               τη σωματική αποσύνθεση, την απώ-                      τον θάνατο. Αυτό αποτελεί έναν από
   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94