Page 72 - mag128
P. 72
micro STORIES
Κουτί ραπτικής και
μπαλωμένες κάλτσες
υπήρχαν σκισμένα ή ξηλωμένα πα- που τόσο πολύ έμοιαζε με κάτι πολύ
ντελόνια, πουκάμισα ή φουστανάκια γνωστό αλλά και με κάτι άγνωστο
ή αποκριάτικες στολές που έπρεπε αλλά όμορφο. Έφτιαχνε στολίδια
να σχεδιαστούν και να ραφτούν. Και από χρυσόχαρτο τα Χριστούγεννα,
όχι όπως όπως αλλά με πολύ υψη- μάσκες για τις Απόκριες και διάφο-
λές προδιαγραφές ή «σπεσιφικέισι- ρα άλλα.
ονς». Και τα θυμάμαι όλα αυτά γιατί πολύ
Κι όχι μόνο αυτό. Έπλεκε κιόλας. Της πρόσφατα, δεν ξέρω πώς μου την
άρεσε «να μας ντύνει» όπως έλεγε έδωσε, και αποφάσισα να μαντάρω
και καμάρωνε γι’ αυτό. Πού έβρισκε μια κάλτσα μου, που είχε μια μικρή
τον χρόνο; Δεν ξέρω. Ξέρω ότι ξε- τρυπούλα αλλά δεν ήταν ακόμα για
νυχτούσε πολλές φορές με την πα- πέταμα οι καλές μου αυτές οι κάλ-
λιά ραπτομηχανή της, με το πλέξιμο τσες. Θα μου πείτε ότι σήμερα είναι
με βελόνες, με το ράψιμο στο χέρι. πολύ φτηνές οι κάλτσες. Πολύ πιο
72 Ίσως να την ηρεμούσε αυτό, να την φτηνές από τις δεκαετίες του 1960 ή
έκανε να ξεχνιέται. 1970.
Το σίγουρο είναι ότι της άρεσε. Ίσως Ναι.
όχι τόσο η διαδικασία αλλά περισσό- Αλλά γιατί όχι μαντάρισμα αντί για
τερο το αποτέλεσμα. νέα αγορά;
Όπως εμένα, σήμερα, μου αρέσει Γιατί να μην επισκευάσω κάτι που
και με ηρεμεί να σκαλίζω ξύλα ή να επισκευάζεται και μπορώ να το
γράφω ή ―πιο σπάνια― να μαγει- κάνω εγώ;
ρεύω. Γιατί να πετάξω στα σκουπίδια κάτι
Ο μπαμπάς μας δεν έραβε αλλά μας που μπορεί να έχει μια δεύτερη και
ζωγράφιζε διάφορα πράγματα. Μας ίσως και τρίτη ευκαιρία να με εξυ-
εικονογραφούσε πολλές πτυχές της πηρετεί; Με ελάχιστο κόπο και μη-
πραγματικότητάς μας κι εγώ, όταν δαμινό κόστος, ε;
τον έβλεπα να σχεδιάζει ―ένα ζώο, Γιατί να μην μαντάρω την καλτσού-
έναν άνθρωπο― γελούσα σαν να λα μου αντί με θράσος και αδίστακτα
με γαργαλάγανε από θαυμασμό και να πω: «Κάλτσα καινούργια; Ferto!»,
μάγευση για το πώς πάνω σε ένα όπως θα έλεγε σκωπτικά και ο κα-
άσπρο χαρτί γεννιόταν μια φιγούρα λός μας ο Ακύλας ― που, παρεμπι-
