Page 82 - mag_126
P. 82

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ


                                    «Οι άνθρωποι που αγαπάνε τα βιβλία

                                         δεν έχουν πολλές ανάγκες και,

                                     κυρίως, δεν έχουν ηλίθιες ανάγκες.»


                                                                              Βασίλης Ραφαηλίδης






                                                  JYLIAN BARNES

                                                  ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ


                                                  Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ




                                                  Οι  Αναχωρήσεις είναι ένα έργο μυθοπλασίας –
                                                  αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι αληθινό.

                                                  Είναι η ιστορία του Στίβεν και της Τζιν, που ερω-
                                                  τεύονται όταν είναι νέοι και ξαναβρίσκονται όταν
                                                  είναι γέροι.

                                                  Είναι η ιστορία ενός γέρικου Τζακ Ράσελ ονόματι
                                                  Τζίμι, που αγνοεί την ίδια του τη θνητότητα.
   82
               Είναι επίσης η ιστορία του πώς το σώμα μάς απογοητεύει λόγω ηλικίας, ασθέ-

               νειας, ατυχήματος ή πρόθεσης και του πώς οι εμπειρίες ξεθωριάζουν, γίνο-
               νται ανέκδοτα και στη συνέχεια αναμνήσεις. Έχει τελικά σημασία αν αυτό
               που θυμόμαστε συνέβη πραγματικά; Ή παίζει ρόλο μόνο το ότι ήταν αρκετά

               σημαντικό ώστε να το θυμόμαστε;
               Οι Αναχωρήσεις είναι ένα έργο που ξεκινά στο τέλος της ζωής, μα δεν τε-

               λειώνει εκεί. Πραγματεύεται τα μόνα πράγματα που έχουν στ’ αλήθεια σημα-
               σία: πώς βρίσκουμε την ευτυχία σ’ αυτή τη ζωή και πότε είναι η ώρα να πούμε
               αντίο.



               Λένε ότι, καθώς γερνάμε, οι ξεχασμένες αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρό-

               νια επανέρχονται, ενώ την ίδια στιγμή η επαφή με το μεσαίο κομμάτι της ζωής
               μας εξασθενεί. Αυτό δεν μου έχει συμβεί ακόμη, αλλά μπορώ να φανταστώ
               πώς εξελίσσεται το φαινόμενο καθώς τα γηρατειά παίρνουν το πάνω χέρι. Ο

               νοητικός μας χώρος καταλαμβάνεται από ζωντανές σκηνές του παρελθόντος,
               ακολουθεί ένα μεγάλο κενό και, τέλος, παίρνει θέση ένα απτό, ασήμαντο πα-
               ρόν καθώς επαναλαμβανόμενες ημέρες και επαναλαμβανόμενες περίοδοι

               σύγχυσης περνούν σαν διαβατάρικα σύννεφα. Με άλλα λόγια, η ζωή του κα-
               θενός μας θα συρρικνωθεί σε μια ιστορία με μια μεγάλη τρύπα στη μέση
   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87