Page 24 - mag_130
P. 24
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Η φύση της Συμμαχίας της Δήλου:
από τον συνασπισμό εναντίον των Περσών έως την εκμετάλλευση των Ελλήνων συμμάχων
απόσπασμα του Θουκυδίδη Α.95 ο τικού πολέμου εναντίον της Περ-
Powel (1998) σχολιάζει ότι οι προ- σίας ανατέθηκε τότε στην Αθήνα.
σπάθειες της Σπάρτης να διατηρή- Ο Θουκυδίδης συνοψίζει το εξής,
σει την ηγεσία της ναυτικής συμ- όπως μας το μεταφράζει ο Άγγε-
μαχίας εναντίον της Περσίας δεν λος Βλάχος: «Οι Λακεδαιμόνιοι δεν
ήταν ολόψυχες. Μετά την ελληνική έστειλαν πια άλλους στρατηγούς
επιτυχία στη Μυκάλη το 479 π.Χ., από φόβο μη όσοι βγουν από την
οι Έλληνες έπλευσαν ώστε να επι- Σπάρτη διαφθαρούν, όπως έγινε
τεθούν στην περσική δύναμη που με τον Παυσανία. Ήθελαν επίσης ν᾽
ήλεγχε τη Σηστό, στη βόρεια ακτή απαλλαγούν από τις ευθύνες του
του Ελλήσποντου. Ο Σπαρτιάτης πολέμου εναντίον των Μήδων και
διοικητής, βασιλιάς Λεωτυχίδας, θεωρούσαν ότι οι Αθηναίοι, που την
επέστρεψε στην πατρίδα του, με εποχή εκείνη ήσαν φίλοι τους, ήσαν
αποτέλεσμα την ηγεσία της επι- ικανοί ν᾽ αναλάβουν την αρχηγία»
χείρησης να αναλάβει ο Αθηναίος (Α.95.7). Οι λόγοι για την απροθυ-
Ξάνθιππος. Ένας άλλος Σπαρτιάτης, μία της Σπάρτης ήταν αρκετοί, είχαν
ο αντιβασιλέας Παυσανίας, ηγή- δε να κάνουν και με την κατάστασή
24 θηκε επίσης του ελληνικού στόλου της ως ηγέτιδας δύναμης στην Πε-
στη συνέχεια, σημειώνοντας κά- λοπόννησο.
ποια επιτυχία εναντίον της Κύπρου
–προφανώς κοντά στις βάσεις Φοι- Τα νησιά πεδίο
νίκων, που θεωρούνταν οι καλύτε- ικανοποίησης συμφερόντων:
ροι μη Έλληνες ναυτικοί των Περ- η Νάξος «εδουλώθη πρώτη»
σών– και του Βυζαντίου, το οποίο Η περίπτωση της Νάξου θα μπορού-
ήταν στρατηγικά τοποθετημένο σε να εγείρει σημαντικό προβλημα-
ώστε να ελέγχει την εισαγωγή σι- τισμό για το τι επιδίωκαν οι Αθηναίοι
τηρών (βλ. παραπάνω για τη σημα- ως κεφαλή της Συμμαχίας της Δήλου
σία του γεγονότος), πιθανώς το 478 και να δώσουν κάποια απάντηση
π.Χ. Έχουν γραφτεί πολλά για τη στον αποδεκτό γενικά ισχυρισμό ότι
συμπεριφορά του απέναντι στους η ηγεμονία, ήτοι η οργάνωση των
συμμάχους, που μάλλον υπήρξε Ελλήνων κατά των Περσών με επι-
τυραννική. Αυτό που έχει σημασία κεφαλής την Αθήνα, μετατράπηκε
είναι ότι η Σπάρτη συναίνεσε όταν, σταδιακά, όπως ο Θουκυδίδης έχει
λίγο αργότερα, εκείνοι απέρριψαν διατυπώσει, σε «αρχή». Ίσως ορι-
την ηγεσία του όπως και άλλων συ- σμένα νησιά, ειδικά αυτά που είχαν
μπολιτών του αμέσως μετά. Με τη μηδίσει, είχαν πιεστεί να ενσωματω-
συμφωνία των Ελλήνων ανατολικά θούν στη Συμμαχία ενώ άλλα, ακό-
του Αιγαίου η διοίκηση του ναυ- μα και αν στάθηκαν στο πλευρό των
