Page 77 - mag129
P. 77
του Κωστή A. Μακρή
Τα βιβλία του Κωστή Α. Μακρή: «Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες» και
«Η Εβίτα που νίκησε τα Αποθαρρύνια», από τις Εκδόσεις Πατάκη. «Ο Λευκάτας, η Φαγιουμάτα και οι 888
Νάνοι», από τις Εκδόσεις Φίλντισι, μπορείτε να τα αναζητήσετε ή να τα παραγγείλετε σε βιβλιοπωλεία.
ακόμα και ανάμεσα -ίσως κυρίως- «Η αγάπη
σε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται ως πολιτικό διακύβευμα».
μεταξύ τους· κι αυτό γίνεται κυρίως Δηλαδή, η αγάπη ως κάτι που κιν-
μέσω του διαδικτύου και εννοώ τα δυνεύει να χαθεί μέσα στις μυλόπε-
μέσα κοινωνικής (πόσο κοινωνικής τρες του πολιτικού και κομματικού
πια;) δικτύωσης. Αναφέρομαι στο ανταγωνισμού και στην σοσιαλμιντι-
εσωτερικό της Ελλάδας αλλά κάτι ακή κρεατομηχανή.
ανάλογο, απ’ όσο διαβάζω και παρα- Θα προσπαθήσω να γίνω όσο πιο
τηρώ, ισχύει και αλλού και διεθνώς. σαφής μπορώ:
Η «πάλη των τάξεων» δεν αποτελεί Έγραψα πιο πάνω ότι θεωρώ την
επαρκή ή ικανή αιτιολογία -για εμέ- αγάπη ως έναν τρόπο που έχει βρει η
να- για το φαινόμενο αυτό. Πώς να φύση για να αλληλοπροστατεύονται
ερμηνεύσω ως «Ταξικό μίσος», την άτομα του ιδίου είδους. Κάτι ανάλο-
εχθρική ή και υβριστική στάση ενός γο νομίζω ότι προσπαθεί να κάνει και 77
εύπορου αστού, τοποθετημένου σε μια κοινωνία ανθρώπων που λει-
αριστερή έως ακροαριστερή ομάδα, τουργεί με σχετικώς δημοκρατικά
απέναντι σε έναν μεροκαματιάρη και συνταγματικά κριτήρια. Όχι τόσο
που τυχαίνει -για τους δικούς του με την αγάπη όσο με κανονισμούς,
λόγους- να προτιμάει ένα κεντρώο ή νόμους και θεσμούς μιας -ας πούμε
κεντροδεξιό, φιλελεύθερο πολιτικό νομικά θεσμοθετημένης- «αγάπης»
σχήμα ως κυβερνητική λύση; Και που προστατεύουν τους πολίτες της
αντιστρόφως: Πώς γίνεται ένας βο- συγκεκριμένης κοινωνίας από τον
λεμένος και απόλυτα συμβιβασμέ- καταστροφικό αλληλοσπαραγμό και
νος με τα πιο οπισθοδρομικά στερε- τη δηλητηριώδη άκρατη εχθροπά-
ότυπα μικροαστός να κατηγορεί επί θεια και μισαλλοδοξία.
προδοσία έναν «μη προνομιούχο» Έρχομαι τώρα στο σημερινό πολιτι-
συμπολίτη του επειδή υποστηρίζει κό τοπίο της Ελλάδας.
κάποιες παραδοσιακά «αριστερές» Οι αρχαίοι Αθηναίοι λέγανε για κά-
θέσεις; ποιον που προσπαθεί να παρουσι-
Και έρχομαι στον τίτλο του κειμένου άσει σαν νέο ή νεωτερικό κάτι που
αυτού: ήταν γνωστό σε όλες και σε όλους
