Page 93 - mag128
P. 93
Το «Παιδί» (“The kid” 1921) είναι η πια για μια μικρού (ή έστω) με-
πρώτη μεγάλου μήκους βωβή ται- σαίου μήκους ταινία, αλλά για μια
νία του Τσάρλι Τσάπλιν. Δεν είναι σχετικά πλέον μεγάλου μήκους
βεβαίως η πρώτη του ταινία, αλλά ταινία, έτσι ώστε να υπακούει και
είναι με βεβαιότητα το πρώτο με- ο ίδιος στους κανόνες του αρχαί-
γάλο του αριστούργημα, στο οποίο ου θεάτρου και του αριστοτελικού
ο Σαρλώ τελειοποιεί την προσέγ- «μεγέθους», με αρχή, μέση και τέ-
γιση του θέματος της αγάπης, το λος και με κανονικό μέγεθος, ούτε
οποίο είχε υπαινιχθεί και προσεγ- πολύ μικρό, ούτε και πολύ μεγάλο.
γίσει και στην προηγούμενη ταινία Από την άλλη, ο Σαρλώ, ως
του, δηλαδή την (τρία χρόνια πριν) άνθρωπος-ορχήστρα για όλες τις
«Σκυλίσια ζωή». Όμως, ας εστιά- δουλειές (παραγωγός, σεναριο-
σουμε στο «Παιδί»: γράφος, σκηνοθέτης, πρωταγωνι-
Περνώντας, επί της ουσίας, στής και συνθέτης της μουσικής)
από την κινηματογραφική προϊ- κάνει τα πάντα μόνος του, με ση- 93
στορία του στην κινηματογραφική μαντικότερο το ότι πραγματεύεται
ιστορία του, ο Σαρλώ μεγαλώνει το θέμα του, δηλαδή την αγάπη
αρχικώς τη διάρκεια του έργου προς ένα ορφανό παιδί, με απόλυ-
του, έτσι ώστε να μην πρόκειται τη τελειότητα. Από τη μια, σώζει το
