Page 75 - mag_126
P. 75
της Σωτηρίας Κοντούλη
που δεν υπάρχει. Όσο λειτουργούμε έξω ρωτηθεί πόσο σημαντικό είναι να υπάρ-
απο το Matrix της ζωής γειωνόμαστε με χουν άνθρωποι που μας εμπνέουν να
την αληθινή μας φύση και εκεί κρύβεται βγούμε από το Μatrix μας;
το νόημα της ζωής. Γιατί αν δεν αισθανόμαστε αυτό το δια-
Στο να υπάρχουμε χωρίς παρεμβολές φορετικό καθεστώς ζωής δεν μπορού-
και να βιώνουμε την πραγματική μας δι- με να πούμε λέξεις μεγάλες με μεγάλο
άσταση. νόημα. Είναι άλλος κόσμος. Είμαστε
Ο άνθρωπος δεν είναι μια παραγωγική ανάμεσα σε κόσμους συνειδησιακά. Δεν
μόνο μηχανή που οφείλει να αποδει- χωράμε ο ένας στον κόσμο του άλλου...
κνύει ότι έχει κερδίσει την αξία του σε Δεν υπάρχουν μέσες λύσεις. Υπάρχουμε
χρήμα. Μεγαλώνουμε σε ένα κοινωνικό για να βρούμε ποιοι είμαστε και σε πιο
αυτοματισμό και ξεχνάμε πως ότι αφή- κόσμο ανήκουμε. Δεν ξέρω αν καταφέ-
νουμε στην άκρη για μετά, απαξιώνεται. ρει ποτέ κανείς να συνδυάσει τους δυο
Καμία ισορροπία δεν είναι εύκολη. κόσμους. Νομίζω αυτό προσπαθούμε
Πόσο εύκολα μάθαμε ποδήλατο; όλοι και είμαστε τόσο ασύνδετοι. Σχέσεις
Εξαρτάται όμως σε ποια ηλικία ξεκινή- που λένε "σ' αγαπώ" και χάνονται οι λέ-
σαμε... Το να εκπαιδεύεται κανείς για την ξεις στον αέρα γιατί δεν βρίσκουν χώρο
κοινωνική συνοχή ίσως να είναι και μια να εξελιχθούν. 75
εκπαίδευση στην αποχή συναισθηματι-
σμών. Σαν να θέλεις ένα λουλούδι να μεγαλώ-
Σκεφτείτε ένα άνθρωπο που βρίσκεται σει και να ανθίσει χωρίς να το φυτέψεις.
στο χτίσιμο μιας επαγγελματικής του κα- Χωρίς να του δώσεις το στοιχείο που θα
ριέρας, πόσο απόθεμα χρόνου και κου- το θρέψει... χωρίς να το νοιαστείς πραγ-
ράγιου αντέχει να καταναλώσει; ματικά...
Τα τελευταία χρόνια η ζωή έχει γίνει Το θαύμα της ζωής γίνεται δεδομένο και
τρομερά δύσκολη και η χαρά της επα- οι ψυχές μας επίσης. Όλα όμως έχουν
φής συρρικνώνεται σε επαγγελματικές την αξία που τους δίνουμε όχι αυτή που
υποχρεώσεις και ο χρόνος φεύγει με πραγματικά έχουν.
ελάχιστες συναισθηματικές απαιτήσεις. Η αξία δεν είναι συγκρίσιμη. Είναι για τον
Όχι... το συναίσθημα δεν είναι απαίτη- καθένα κάτι προσωπικό που φωτογρα-
ση... αλλά είναι ανάγκη! Είναι ζωή! φίζει το κατεστημένο του. Τα βιώματά
Οι στιγμές που αγγίζουν πραγματικά θέ- του και τις αξίες του. Δεν είναι απορίας
λουν χρόνο να αφεθείς. Θέλουν επικοι- άξιο πόσο κλειστό είναι αυτό το συνει-
νωνία χωρίς βιασύνη. Θέλουν ξεκούρα- δησιακό κουτάκι στις προσωπικές μας
στο σώμα για να λειτουργήσει αυθεντικά σχέσεις;
και όχι σαν ρόλος. Και αν είναι κλειστό... όλα γίνονται σαν τη
Έχετε σταθεί απέναντι σε πραγματικά μπύρα χωρίς αλκοόλ... ΑΝΕΥ
αποδεσμευμένους ανθρώπους από τα Άνευ συναισθήματος, άνευ αυθορμητι-
βάρη της καθημερινότητας; Έχετε ανα- σμού, άνευ σημασίας τελικά...
