Page 93 - mag124
P. 93
οθόνη. Ποιος μπορεί να ξεχάσει π.χ. αλλά πανέξυπνο, υπαλληλάκο στην
τον ευγενικό, αλλά απατεώνα, «Κου- κωμωδία «Ο Κατεργάρης», την τε-
νέλα» στο φιλμ «Κάτι κουρασμένα λευταία ασπρόμαυρη ταινία της Φί-
παλικάρια» ή τον εξίσου ευγενικό, αν νος Φιλμ (1971) και σε σκηνοθεσία
και νευρικό, Βανζέλ, όπως Βαγγώ, Γιάννη Δαλιανίδη.
στην ταινία «Μια κυρία στα μπουζού- Ο Χρόνης, στην κωμωδία αυτή, έχει
κια»; Πέρα όμως από τους παραπά- να τα βάλει κυριολεκτικά με Θεούς
νω, καθαρά ενδεικτικούς, δεύτερους και δαίμονες: Από τη μια, ο απειλη-
ρόλους του, ο Εξαρχάκος στη σύντο- τικός διευθυντής του (Γιάννης Μιχα-
μη (δυστυχώς) καριέρα του (μια και λόπουλος), ο οποίος απαγορεύει τα
«έφυγε» νέος), πρόλαβε να παίξει και πάρτι στους υπαλλήλους του και από
λίγους μεν, αλλά αξιομνημόνευτους, την άλλη, η αδερφή του (η Νόρα Βαλ-
καθαρά πρωταγωνιστικούς ρόλους, σάμη), που θέλει οπωσδήποτε να κά-
με κορυφαίο ίσως το φοβισμένο, νει πάρτι στο σπίτι τους («To Know us
93
