Page 65 - mag124

του Κωστή A. Μακρή

πλάστης τους, δηλαδή εγώ. ακόμα και τα ξύλινα ζωάκια,

Και είμαι ευχαριστημένος και έχουν μερικές φορές ανάγκη
εγώ που τα βλέπω κάτω από το από συντροφιά, νοιάξιμο, στορ-

χριστουγεννιάτικο δέντρο μας γή και τρυφερότητα.

και δίπλα και κοντά στη φάτνη
να χαίρονται που τα βλέπουμε Όπως -σχεδόν- και οι άνθρωποι.

και μας βλέπουν. Κι όχι μόνο τα Χριστούγεννα

Γιατί, όπως και να το κάνουμε, αλλά όλες τις μέρες.

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Εκδόσεις Πατάκη 65

“Αύριο αναχωρώ για την έρημο, μάνα.

Πρέπει να χάσω τον κόσμο ώστε να μπορώ
να μιλάω εξ ονόματός του.

Πρέπει να θαφτώ στη σιωπή για να δικαι-
ούμαι να έχω φωνή.

Θα γυρίσω όταν μπορέσω.”

Είκοσι έξι γράμματα χαμένα για αιώνες.
Ήρθαν στο φως πριν λίγα χρόνια, αν και η

γνησιότητά τους αμφισβητήθηκε.
Καταγράφουν θραυσματικά την πορεία

ενός ανθρώπου στον κόσμο.
Τις σκέψεις και όσα ένιωσε.

Χαρά, αγωνία, πίστη, αμφιβολία, κούραση,
γαλήνη.

Πιο πολύ το θαύμα.
Την αγάπη.